Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Είσαι γυναίκα κι εσύ που ξαφνικά έμεινες μόνη σου.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που επέλεξες την μοναχικότητά σου.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που προδόθηκες.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που ενώ, δεν έκανες, κατηγορήθηκες πως έκανες.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που αγάπησες και μάτωσες.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που πλήγωσες.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που βρέθηκες να μεγαλώνεις μόνη παιδιά.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που δεν πρόλαβες να κάνεις δικά σου παιδιά.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που σου στέρησαν την δική σου παιδική ηλικία.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που δεν σου έμαθαν τί είναι αγάπη και ακόμα ψάχνεις να τα βρεις σε δανεικά κρεβάτια.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που σε εκμεταλλεύτηκαν.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που εκμεταλλεύτηκες.
Είσαι γυναίκα κι εσύ ανεξάρτητα από ύψος, βάρος, ηλικία και καθενός την κριτική.
Είσαι γυναίκα κι εσύ που έμεινες πίσω και υπέμεινες. Αδικίες, βίες, ασυγχώρητες διαδικασίες.
Γεννήθηκες γυναίκα.
Και παρά τα λάθη, τα πάθη, αγάπησε το θηλυκό μέσα σου, πάρτο αγκαλιά, συγχωρέσε το γιατί μόνο έτσι, θα καταφέρεις να βρεις την ισορροπία που χρειάζεσαι, την ηρεμία που έχεις ανάγκη αλλά και θα καλύψεις από σένα για σένα πρώτα, την αγάπη, που απελπιστικά ζητάς από έναν άντρα.
Όταν αφηνόμαστε στην αγάπη της θηλυκής μας ενέργειας, μεταμορφωνόμαστε οι γυναίκες.
Δοκίμασε να σε νιώσεις.
Δοκίμασε να αφεθείς στην σιωπή.
Να σε αφουγκραστείς και να σου δώσεις εσύ, (πρώτα), ό,τι σου λείπει.
Έτσι, ίση και ολόκληρη, θα βγεις στην αγορά, να βρεις συμβατό Σύντροφο.
Είσαι γυναίκα, μην σε συμβιβάζεις, μην σε υποβιβάζεις.
Συγχωρέσε το παλιό, απελευθέρωσέ το και με σένα αγκαλιά συνέχισε να σε φτιάξεις από την αρχή.
Όμορφη, αγέρωχη, ζεστή, ισορροπημένη, με αγάπη και κατανόηση.
Για αυτό φτιαχτήκαμε άλλωστε.
Για να δείχνουμε τον δρόμο προς την αγάπη και ένας άντρας, να μαθαίνει μέσα από μας, να ξετυλίγεται και να γνωρίζει και την δική του ευαίσθητη φύση, χωρίς ντροπή, χωρίς να δικάζει τον εαυτό του.
Να γιατρεύεται και να γίνεται ικανός να συγχωρήσει, να αγαπήσει μέσα από μας.
Είσαι γυναίκα, δείξε τον δρόμο. Ζεστά, γλυκά, με αυτοσεβασμό. Ώρα δεν είναι;
