Γράφει η Γεωργία Ντούνη
Άργησα να πάρω αγάπη στη ζωή μου και μετά βρέθηκες εσύ. Άργησα να καταλάβω ότι αυτό που μου δίνεις είναι διαφορετικό από όσα μου έχουν δώσει και έχω μάθει να αντιμετωπίζω. Μου κράτησες το χέρι και ένιωσα το αίμα από τις φλέβες σου να τρέχει μαζί με το δικό σου. Αν δε σε δω μου λείπεις κι αν δε σε ακούσω τα αυτιά μου ψάχνουν τη φωνή σου μέσα στο κόσμο. Η παρουσία σου μου έγινε επιθυμία…
Η καρδιά μου νιώθει γεμάτη και εγώ είμαι εντάξει με αυτό. Έκλεισα εδώ! Δεν έχει γυρισμό! Μα δε θέλω κιόλας να έχει γυρισμό. Θέλω να είναι ένα ταξίδι, ένα που θα ναι για δυο άτομα, να το εξερευνήσουμε μαζί! Να ακούμε τον ήχο της βροχής, την ώρα που θα με αγκάλιαζες κάτω από την κουβέρτα, με το τζάκι να τρεμοπαίζει την φλόγα του στο ρυθμό των χτύπων της καρδιάς την ώρα που μου λες ότι με αγαπάς.
Αν είναι με κάποιον να ερωτευτώ, να αγαπήσω, να εμπιστευτώ, να μοιραστώ, ακόμα και να πληγωθώ, θέλω να είναι με εσένα αυτό. Να με κοιτάς στα μάτια και να νιώθω ποσό σε αγαπώ. Θέλω να είσαι το πρώτο και το τελευταίο άτομο που θα δω. Κι αν όπως λένε οι άνθρωποι ερωτεύονται 3 φορές στη ζωή τους, θα ήθελα και οι 3 να είναι με σένα. Να σε ερωτευτώ με κάθε δυνατό τρόπο. Να ξέρεις πως αν είχα μια ευκαιρία να ξανά γεννηθώ , θα έψαχνα την ευκαιρία πάλι εσένα να ερωτευτώ…
