Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Δεν σου ζήτησα ποτέ μου πιο πολλά από όσα έχεις να μου δώσεις.
Δεν σου απαίτησα ποτέ μου περισσότερα από εκείνα που έχεις να προσφέρεις.
Μου είναι αρκετό το σ΄ αγαπάω σου, όταν το ξεστομίζεις.
Μου είναι αρκετό το σε θέλω σου, όταν με θέλεις.
Μου είναι αρκετή η όση αγκαλιά σου, όταν με αγκαλιάζεις.
Μου είναι αρκετές οι στιγμές μαζί, σου κι ας τις λες εσύ στιγμές, για μένα μοιάζουν με αιώνες ευτυχίας.
Μου είναι αρκετό το όσο άγγιγμα σου, όταν με αγγίζεις, γιατί πέρα απ΄ το δέρμα μου, αγγίζεις την ψυχή μου.
Μου είναι αρκετό το όσο με φιλάς, όταν με φιλάς, με κάνεις να νιώθω ότι φιλήθηκα ολόκληρος.
Μου είναι αρκετές οι όσες φορές μπαίνω μέσα σου, όταν μου δίνεσαι, γιατί με εσένα κατάλαβα τι είναι ο έρωτας.
Μην ξανά πεις λοιπόν ότι δεν δίνεις αρκετά, γιατί αυτά που δίνεις, δεν είναι λίγα, είναι πολύ πιο πάνω από όσα μου έδωσαν όλες οι προηγούμενες μαζί, γιατί εσύ δίνεις και δεν ζητάς ανταλλαγές, γιατί εσύ δίνεις, δεν πουλάς, δεν συναλλάσσεσαι, δεν εμπορεύεσαι.
Μην ξανά πεις ότι εσύ δίνεις λιγότερα, αν θες να μάθεις, έλα και ρώτα έμενα να σου πω!
Δεν σου ζήτησα ποτέ μου πιο πολλά από όσα έχεις να μου δώσεις, θαρρώ, πως αν σου πάρω περισσότερα, θα είναι πλεονασμός από μεριάς μου. Γιατί μετά δεν θα έχω που να την χωρέσω πια τόση πολύ ευτυχία…
