Γράφει η Γεωργία Ντούνη
Δεν είναι εύκολη απόφαση να αφήσεις τον εαυτό σου να νιώσει, να ερωτευτεί, να δεθεί, να αγαπήσει, πόσο μάλλον όταν δεν το έκανε ποτέ.
Ξυπνάς ένα πρωί και αποφασίζεις πως τώρα είναι η ώρα. Στερήθηκες τόσα χρόνια, τόσα συναισθήματα που έπρεπε να είχες βιώσει, για να σε φροντίσεις, μην πληγωθείς, στεναχωρηθείς, πονέσεις, που εν τέλει, τα έκανες όλα αυτά…
Είναι η ώρα όμως που παίρνεις την απόφαση να γκρεμίσεις κάθε τείχος. Η στιγμή που θα αφεθείς, θα νιώσεις, θα ερωτευτείς και θα πάψεις να απαγορεύεις στον κόσμο να σε αγαπάει. Θα ανοίξεις την πόρτα και θα πεις «περάστε, η καρδιά μου είναι εδώ για εσάς». Στην αρχή νιώθεις αυτή την λύτρωση, ότι δεν χρειάζεται να προσποιείσαι, να κρατιέσαι, να πιέζεσαι. Τι γίνεται όμως αν μπήκαν μέσα και σου λέρωσαν;
Βέβαια το χειρότερο, δεν είναι ότι μπαίνουν μέσα και αφήνουν «ίχνη», αλλά μπαίνουν λίγο σου αλλάζουν το μέρος που ζεις, σου γεμίζουν σκουπίδια και τρύπες το δρόμο που πατάς και μετά εξαφανίζονται. Τώρα που θα πατήσεις; από που να αρχίσεις να μαζεύεις και τι να πρωτοκαλύψεις; Που να ψάξεις να τους βρεις και να τους πεις να σε βοηθήσουν να μαζέψετε αυτά που έκαναν; Δεν είναι καν σωστό, είναι ο χώρος σου λες, δεν τους πέφτει λόγος και ας τους άφησες να σου «πατήσουν»…
Θυμάσαι τι ωραία που ήσουν «κλειστά»; Δεν είχε καμία επιρροή πάνω σου η παρουσία και η απουσία κανενός. Μπορεί να μην άφηνες κανέναν κοντά σου, αλλά ήσουν εν μέρει «ασφαλής», σε προστάτευες. Δεν είχες κενά να γεμίσεις, ούτε ανθρώπους να λησμονείς, ούτε πληγές να αιμορραγούν, ούτε τίποτα. Στην τελική μόνος σου έβαλες τον εαυτό σου σε κάστρο, ότι και να ένιωθες ήσουν υπέυθυνος εσύ και όχι κάποιος άλλος!
Άραγε αν μας το έλεγε κάποιος ότι εμείς ανοίγουμε για εσάς και εσείς μας βάζετε να ξανακλειστούμε, θα το δοκιμάζαμε;
Μάλλον όχι, γιατί το γκρέμισμα είναι πιο εύκολο από το χτίσιμο από την αρχή… Κι όταν έρθει εκείνος ο άνθρωπος που θα θέλει να στολίσει τον χώρο σου, θα σε βρει «κλειστά», για κάποιον που δε σεβάστηκε την «ιδιοκτησία» σου.
Μη λερώνετε, κάποιοι κουράστηκαν να «παίζουν» με τα τείχη τους…
