Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης
Ήρθαμε σ’ αυτόν τον κόσμο για να ανακαλύψουμε – ο ένας τον άλλο, τον εαυτό μας, την ίδια τη ζωή. Ήρθαμε για να μάθουμε τι σημαίνει να ερωτεύεσαι με πάθος, να κοιτάς κάποιον στα μάτια και να νιώθεις να λιώνει η σιγουριά σου, μόνο για να ξαναγεννηθεί μέσα από εκείνη την ένωση. Ήρθαμε για να δημιουργούμε – όχι μόνο πράγματα αλλά στιγμές, αναμνήσεις, εκείνα τα αληθινά και μικρά που τελικά γεμίζουν τη ζωή μας με νόημα.
Ζούμε για τη χαρά της πρώτης συνάντησης, για την έκπληξη ενός χαμόγελου, για τις απορίες που κρύβει κάθε νέα εμπειρία, για το βλέμμα που φωτίζει κάθε μας απόφαση και που μερικές φορές μας αφήνει μελαγχολικούς. Για να παίρνουμε ρίσκα, να αγγίζουμε τα άκρα του εαυτού μας, να αισθανόμαστε το βάρος και την ομορφιά της λύπης – όπως τον παλμό του έρωτα, την ανάσα της φύσης γύρω μας, την αλήθεια της τέχνης.
Ήρθαμε εδώ για να γίνουμε σοφότεροι. Να φύγουμε λιγότερο αφελείς, με μια αίσθηση ότι κάτι αληθινό ζήσαμε. Δεν είναι ο στόχος μας η επιφανειακή ευτυχία – είναι το ταξίδι, οι άνθρωποι που συναντάμε, η φωτιά που βρίσκουμε μέσα μας, η βαθιά μας επιθυμία να ζήσουμε και να ζήσουμε αληθινά. Αυτή είναι η ευλογία του να είμαστε εδώ: όχι να “ευτυχήσουμε”, αλλά να ζήσουμε. Και όσο αναπνέουμε, να ζούμε σαν να ερωτευόμαστε κάθε στιγμή.
