Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου
Όταν κάποιος σε θέλει, το ξέρεις.
Δεν το ψάχνεις, δεν το αναλύεις, δεν ρωτάς φίλους για να βγάλεις άκρη.
Το νιώθεις. Το βλέπεις. Το ζεις.
Γιατί η επιθυμία δεν κρύβεται.
Και ο έρωτας δεν αφήνει τον άλλον να αμφιβάλλει.
Αν σε ήθελε, δεν θα ήσουν εσύ αυτή που στέλνει πάντα πρώτη.
Δεν θα περίμενες με τις ώρες ένα “πώς είσαι”.
Δεν θα ζύγιζες λέξεις και αντιδράσεις για να μην τον τρομάξεις.
Δεν θα ένιωθες πως πρέπει να μειωθείς για να χωρέσεις σε κάτι που ποτέ δεν σου έκανε.
Αν σε ήθελε, θα είχε κάνει κάτι γι’ αυτό.
Όχι υποσχέσεις, αλλά πράξεις.
Όχι δικαιολογίες, αλλά προσπάθεια.
Αντί γι’ αυτό, έχεις μείνει με σιωπές. Με “ίσως”. Με “θα δούμε”.
Με ένα “μαζί” που υπάρχει μόνο όταν τον βολεύει.
Κι ένα “εσύ” που διαρκώς αναρωτιέται τι άλλο να δώσει για να γίνει “εμείς”.
Μην τον δικαιολογείς άλλο.
Δεν είναι ότι δεν μπορεί.
Είναι ότι δεν θέλει αρκετά.
Και ξέρεις κάτι;
Όποιος σε θέλει, κάνει χώρο.
Και όποιος σε επιλέγει, δεν σε αφήνει να το μαντεύεις.
Αν σε ήθελε,
δεν θα ήσουν εδώ να διαβάζεις αυτό το κείμενο.
Θα ήσουν μαζί του.
Θα ήσουν σίγουρη.
Γιατί όταν κάποιος σε θέλει στ’ αλήθεια…
το ξέρεις.
