Γράφει η Ιωάννα Βασιλειάδου
Το να ασχολείσαι με τους άλλους δηλώνει ότι δεν είσαι ευχαριστημένος με τη ζωή σου. Όταν κάποιος είναι ευτυχής δεν ασχολείται με κανέναν άλλον παρά μόνο με τον εαυτό του και την εξέλιξή του.
Διαφορετικά μην έχοντας τι να κάνει ψάχνει τρόπο να ικανοποιήσει την δυσαρέσκειά του και την θλίψη του λόγω έλλειψη ενδιαφέροντος και ικανοποίησης. Όλα του φταίνε και για να μην ξεσπάσει στον εαυτό του όπως θα έπρεπε, σχολιάζει του άλλους. Πολλά από αυτά που λέει είναι ανυπόστατα.
Κι όλα αυτά λέγονται και γίνονται λόγω του γεγονότος ότι δεν είναι ευχαριστημένος με τον εαυτό και την ζωή του. Αν είχε μία ενδιαφέρουσα ζωή δεν θα είχε τον χρόνο να ασχοληθεί και να κακολογήσει κανέναν. Όλα θα του φαίνονταν ωραία. Θα αγαπούσε τους συνανθρώπους του με τα προτερήματα και τα ελαττώματά τους. Θα προσπαθούσε να γίνεται διαρκώς ένας καλύτερος άνθρωπος.
Όποιος ασχολείται με τους συνανθρώπους του, τους σχολιάζει και τους κουτσουμπολεύει σημαίνει ότι δεν έχει δική του ζωή. Ή καλύτερα δεν είναι ευχαριστημένος από την ζωή του. Μπορεί να δείχνει επιτυχημένος στο ευρύ κοινό αλλά να νιώθει ο ίδιος αποτυχημένος.
Κι αυτό γιατί η επιτυχία δεν έχει να κάνει μ΄αυτά που φαίνονται αλλά με το ποιος είσαι, τι κάνεις και πώς νιώθεις. Έχει να κάνει με τα εσωτερικά μας γνωρίσματα. Με τα προτερήματα μας, με τα προσόντα μας. Με τις αξίες μας.
Με τις χαρές και τις χάρες μας. Με το είναι κι όχι με το φαίνεσθαι! Γι αυτό έχουμε τόσους πολλούς που ασχολούνται με τους άλλους. Γιατί ζούμε στην εποχή του φαίνεσθαι. Μας ενδιαφέρει να δείχνουμε. Να δείχνουμε χαρούμενοι, επιτυχημένοι, ολοκληρωμένοι. Κι όχι τα πραγματικά γεγονότα.
Κι όμως μπορεί να κοροϊδέψουμε τους άλλους. Δε μπορούμε όμως να κοροϊδέψουμε τον εαυτό μας. Γι αυτό είμαστε δυστυχισμένοι. Όποιος λοιπόν έχει ζωή δεν ασχολείται με τους άλλους!
