Εσύ είσαι πάντα ο καλύτερος σου φίλος, ο σύντροφος και η αγκαλιά σου
Αν σε αγαπάς εσύ είναι σαν να έχεις κερδίσει μια ευλογία σε αυτό το κόσμο εκεί που άλλοι σκοτώνονται καθημερινά με τον ίδιο τους τον εαυτό!
Γράφει η Μαριάννα Βασιλείου
Είναι που δε μπορώ που κουράστηκα με τα μισά λόγια, με τις υποσχέσεις των ανθρώπων, με τη μοναξιά μου που με έχει κουράσει κι αυτή σαν παλιά ερωμένη, ψεύτικη, κάλπικη και ξεθωριασμένη από το χρόνο. Τους απατηλούς έρωτες που σου πετάν ένα ξεροκόματο για να έχεις να ελπίζεις και είναι που έχεις κουραστεί να ζητιανεύεις την αγάπη των ανθρώπων αφού δεν είναι ικανοί για αυτήν, ας πάρουν το δρόμο της φυγής.
Η Αγάπη είναι πολύτιμο και ακριβό αγαθό αλλά λείπει γιατί είμαστε ψεύτικοι σε έναν ψεύτικο κόσμο και μπροστά στο εγώ μας δεν υπάρχουν ούτε άνθρωποι, ούτε φιλίες, ούτε αγάπες, ούτε τίποτα. Όποιος έχει απομείνει φτωχός και έρημος από αγάπη αυτός ο κόσμος δεν το χωράει, δε μπορεί να ζήσει άλλο μέσα στη φθήνια του.
Αυτή είναι η εποχή μας δυστυχώς χλωμή κι ανάπηρη, δεν υπάρχει συναίσθημα, μόνο ψευδαισθήσεις. Οι άνθρωποι δεν αγγίζονται, δε σκέφτονται πριν μιλήσουν, ότι αληθινό υπάρχει πάνε και το καταστρέφουν. Δε μπορείς μια ζωή να γίνεσαι χίλια κομμάτια για όλους και εκείνοι να σε πουλάνε για τη πλάκα τους, δε μπορείς απλά δε μπορείς.
Κι αφού δεν τους κάνεις γιατί μένουν, γιατί συνεχίζουν να σε κακοποιούν, θα μου πεις γιατί τους το επιτρέπεις. Ίσως κάποια στιγμή χρειάζεται ένα στοπ, δεν πάει άλλο, κάποιοι πρέπει να φύγουν για να έρθει κάτι καλύτερο. Όσο ανακυκλώνεις την σαβούρα δε καθαρίζει ο ουρανός αντίθετα γίνεται κατά μαύρος.
Αφού λοιπόν δεν μπορούν να κάνουν το απλό για σένα και πρέπει πάντα να τους παρακαλάς για όλα, έχει έρθει η ώρα να γυρίσεις σε εσένα και να τους αφήσεις ακριβώς εκεί που τους γνώρισες, να τους αφήσεις ξαφνικά και φευγαλέα όπως εκείνοι ήρθαν. Δε χρειάζεσαι κανέναν για να είσαι καλά, μόνο εσένα, οι άνθρωποι πάντα θα δαγκώνουν αυτόν που τους έχει καλομάθει στο να δίνει.
Δεν τους χρωστάς, σου χρωστάνε, παράτα τους και ταξίδεψε, εξαφανίσου, βρες καινούργιους δρόμους και μονοπάτια που εκείνοι ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δε θα φτάσουν. Φτιάξε το δικό σου κήπο με τα πιο όμορφα λουλούδια αλλά φρόντισε να μην πάει κανένα φίδι πια εκεί μέσα, είναι χρέος σου να τον προστατέψεις όπως σαν να είχες ένα παιδί δικό σου που έπρεπε να το προστατέψεις.
Χάσου απ’ το κόσμο και ξαναπλάσε τον από την αρχή εάν αυτός δε σου ταιριάζει, αν δε μπορούν να μη μπορείς ούτε εσύ. Αν δεν είναι εδώ, ξέγραψε τους σαν να μην υπήρξαν ποτέ!
Εσύ είσαι πάντα ο καλύτερος σου φίλος, ο σύντροφος και η αγκαλιά σου
Αν σε αγαπάς εσύ είναι σαν να έχεις κερδίσει μια ευλογία σε αυτό το κόσμο εκεί που άλλοι σκοτώνονται καθημερινά με τον ίδιο τους τον εαυτό!
