Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδη
Όλοι έχουν μια θέση στη ζωή μας.
Όσοι μεγαλώσαμε μαζί και έχουμε τις καλύτερες αναμνήσεις, που δε χωρίζονται οι ζωές μας, παρά μόνο με τον θάνατο.
Όσοι αγαπήσαμε βαθειά και αποφασίσαμε να πορευτούμε σε μια κοινή ζωή.
Όσοι μας πλήγωσαν και αποφασίσαμε να συγχωρήσουμε επειδή μετάνιωσαν και εννοούσαν τη συγγνώμη.
Ακόμη κι όσοι μας πρόδωσαν έχουν θέση στη ζωή μας.
Αυτή του θεατή, που τους κάνει να πονάνε που δεν συμμετέχουν ενώ τόσο επιθυμούν.
Άνθρωποι σκάρτοι που δεν εκτίμησαν τα συναισθήματα μας και αγάπη μας.
Τα βράδια που τους παρηγορήσαμε..
Και τις ώρες που ξοδέψαμε να τους κοιτάμε στα μάτια με ειλικρίνεια.
Άνθρωποι αχάριστοι και σκάρτοι που μας πλήγωσαν χωρίς τύψεις.
Βρίσκονται εκεί σε απόσταση, αλλά τόση όση να μπορούν να μας βλέπουν να προχωράμε και χωρίς αυτούς.
Θεατές σε πετυχημένη ταινία με πρωταγωνιστές εμάς.
