Γράφει η Ευαγγελία Αλιβιζάτου
Μα είναι σίγουρο ότι δεν σου μοιάζω!
Φαντάσου να ήμασταν ίδιοι!
Εσύ ικανός για όλα!
Εγώ ικανή να διαλύσω τα “δικά σου” όλα.
Εγώ με εκτίμηση για όλους.
Εσύ για αυτοεκτίμηση!
Δεν ντρέπομαι να σου τα πω όσα δεν τα γουστάρω.
Καμμιά φορά σου έρχεται ανεμοστρόβιλος από χαστούκια, μα εσύ νιώθεις το γλυκό αεράκι να σου χαϊδεύει το πρόσωπο.
Παράξενος τρόπος να εξωτερικεύσεις τα συναισθήματα σου.
Σε αναλύω μήπως σε συγχωρέσω.
Δυσκολεύομαι να πετύχω.
Ένα κινούμενο πείραμα είσαι.
Ρομπότ άγνοιας συναισθημάτων.
Ναι, τι σημαίνει συναίσθημα;
Καημένε μου τρέξε να το βρεις.
Μια βόλτα κάνε στο φεγγάρι να σου φωτίσει την ψυχή.
Κάνε ότι μπορείς, να βγεις από την φυλακή που σε στοιχειώνει.
Και κλάψε κιόλας ποτέ δεν ξέρεις.
Δεν είναι ντροπή.
Είναι λύτρωση.
Δοκίμασε γλύψε τις πληγές σου.
Ξέσπασε για να σωθείς.
Κάνε για σένα όσα μπορείς.
Τρέξε και πλύνε τις πληγές, και ρίξε αλάτι θες δεν θες.
Αδύναμος μην μένεις, και μην στοχεύεις στα εύκολα.
Ταλαιπωρείς το μέσα σου.
Δεν θα σε σιγοντάρω.
Πώς θα σωθείς από όλα αυτά;
Πάψε να είσαι νάρκισσος.
Μοιάζεις με χάρο, κίτρινος χλωμός που τη χολή σκορπίζεις.
Φαντάσου και να σου ‘μοιαζα!
Τρέχα…σε περιμένω.
Ξόρκισε τώρα το κακό.
Δεν στο είπα ακόμα …μα σ’ αγαπώ.
