Γράφει η Ελένη Σάββα
Όχι, τίποτα δεν θ’ αλλάξει μόνο του. Πρέπει εσύ να κάνεις πολλά. Μα δεν το βλέπεις; Η ζωή είναι όμορφη. Με ή χωρίς σύννεφα. Με ήλιο ή χωρίς. Πάντα είναι όμορφη. Πάντα σου χαμογελάει. Και σκέφτεσαι ” μα μου λείπουν τόσα πολλά”. Μα δε σκέφτεσαι πως τίποτα δεν σου λείπει. Έχεις όλα όσα χρειάζεσαι για να αγαπήσεις. Πάντα έχεις ο,τι είναι αναγκαίο! Την καρδιά σου.
Μη σε νοιάζει που σε πλήγωσαν. Μη σε νοιάζει που δεν θέλησαν να είναι εδώ. Ο κόσμος εκεί έξω είναι γεμάτος με ανθρώπους που θέλουν να αγαπήσουν κάθε μικρή και μεγάλη ατέλεια σου. Είναι άνθρωποι έτοιμοι να σου χαμογελάσουν και να σε πιάσουν πριν πέσεις.
Κι εσύ, χάνεις το χρόνο σου. Στεναχωριέσαι και η αγάπη μέσα σου πάει χαμένη. Πώς θα σου φαινόταν αν όλη αυτή την αγάπη την έδινες σε ανθρώπους που όντως την έχουν ανάγκη; Στους δικούς σου ανθρώπους. Μην περιμένεις να γίνει κάτι για να πεις σ’ αγαπώ. Στείλε ένα μήνυμα και δώσε μια αγκαλιά. Αυτά θυμούνται οι άνθρωποι! Αυτά μένουν χαραγμένα στις καρδιές τους. Τα άλλα, είναι περιττά. Τα άλλα είναι επιφανειακά!
Να αγαπάς αυτούς που έχεις γύρω σου, να τους κρατάς κοντά σου. Γι’ αυτούς που αξίζουν, να δίνεις όλο σου το είναι. Κι ύστερα θα νιώθεις ολόκληρος. Ένα όνειρο είναι η ζωή μας, ένα όνειρο που το φτιάχνουμε εμείς. Γιατί λοιπόν να μην το εκμεταλλευτούμε; Ας αγαπήσουμε τόσο πολύ, που να μην έχουμε χρόνο για πόνο ή δάκρυα. Ας απολαύσουμε τόσο πολύ κάθε στιγμή, που να μη μας νοιάζει το αύριο, και το χθες να το αγκαλιάζουμε σαν μια απλή ανάμνηση.
Δεν έχει σημασία που όλα είναι ίδια και συνηθισμένα κάθε μέρα. Εσύ θα τα αλλάξεις! Εσύ. Μόνο αν αγαπήσεις θα δεις πόσο όμορφα είναι όλα. Αν τα κάνεις με στοργή, τότε όλα θα μοιάζουν σαν να σου χαμογελούν! Και ξαφνικά οι αγκαλιές θα γίνονται πιο συχνές. Και τα χαμόγελα θα σβήνονται δύσκολα απ’ το πρόσωπο σου.
