Γράφει ο “Ανώνυμος”
Για πες μου, σ ‘αρέσει;
Όλο αυτό το τσίρκο που ζούμε, το ότι είμαστε κάτι χειρότερο από δυο ξένοι, το ότι δεν έχουμε κουράγιο πια ούτε στα μάτια να κοιταχτούμε.
Δεν αλλάζουμε ούτε μια καλημέρα. Απλά υπάρχουμε.
Ποιοι; Εμείς, αν υπήρξαμε και ποτέ «εμείς» βέβαια. Είναι τραγικό το ότι πίστευα ότι κάποτε σε ήξερα. Τελικά ποτέ δε ξέρεις κάποιον.
Περίεργο πράγμα το μυαλό ενός ερωτευμένου. Ειδικά αν είναι κι η πρώτη του φορά, γάμα τα.
Το μόνο πράγμα που ευχαριστιέμαι σε όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι μας, είναι η μούντζα που τρώω κάθε πρωί, για να έχω να θυμάμαι ότι ποτέ ξανά δε θα εμπιστευτώ άνθρωπο.
Κι όπως είπε κι ένας σοφός γέροντας κάποτε, “γλέντα”. Άλλωστε ξέρεις εσύ,του γλεντιού είσαι μόνο.
