Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Δεν σου ζητώ πολλά. Ούτε πολλές φανφάρες, ούτε λόγια, ούτε τίποτα.
Σου ζητώ απλά να κρατήσεις το χέρι μου. Να το κρατήσεις με τη σιγουριά και την βεβαιότητα ότι αυτό το χέρι θα σου δώσει την ασφάλεια που ζητάς.
Σου ζητώ να αφεθείς, να νιώσεις το χάδι το φιλί, την ομορφιά της ζωής . Να βγάλεις από το μυαλό σου τα προβλήματα και να με ακολουθήσεις . Να αφεθείς στο χορό του έρωτα και της αγάπης ,όπως δεν το έχεις κάνει ποτέ μέχρι σήμερα .
Δεν σου λέω ότι ο δρόμος μας θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα ,ούτε ότι δεν θα έχουμε δυσκολίες . Μαζί θα τα ξεπεράσουμε όλα και μαζί θα νικήσουμε.
Έλα να κάνουμε αυτό το ταξίδι. «Το ταξίδι στα Κύθηρα» . Έλα να φτιάξουμε δυνατές αναμνήσεις που θα μας συντροφεύουν μέχρι τα βαθιά μας γεράματα .
Είναι υπέροχο συναίσθημα να ταξιδεύεις με κάποιον που αγαπάς , να μοιράζεστε εμπειρίες ,σκέψεις ,να βλέπετε νέους τόπους και να δένεστε όλο και πιο πολύ. Είναι ευλογία Θεού!
Να θυμάσαι ότι η ζωή είναι στιγμές. Άλλες τις ζούμε και άλλες τις ονειρευόμαστε. Αρκεί ένα «τσακ», για να πάρουν σάρκα και οστά τα πιο τρελά μας όνειρα. Ένα «τσακ» και το τρένο μπαίνει στις ράγες με οδηγό εμάς και προορισμούς που όμοιούς τους δεν είχαμε φανταστεί.
Σ’ αυτό το ταξίδι σε θέλω δίπλα μου. Ούτε πάνω από μένα, ούτε κάτω. Απλά δίπλα μου, συνοδοιπόρο μου. Εμείς οι δυο μπορούμε να κάνουμε θαύματα. Ας μην αργούμε λοιπόν. Το ταξίδι μας ξεκινά!
