Γράφει ο Libertatem ExAnimo
Μια φορά και ένα καιρό ο λαός ήταν ενωμένος και όσοι τολμούσαν να τους πάρουν την εξουσία του εαυτού τους και της χώρας τους, τους διέλυαν.
Μια φορά και ένα καιρό….
Μια φορά και ένα καιρό….
Που είσαι Ελλάδα μου, που είσαι Έλληνά μου; Πονάω, πονάς, κάνε κάτι, πολέμησε τους δολοφόνους σου, όχι μόνο για σένα αλλά για τις ψυχές που φεύγουν καθημερινά επειδή το έχουν διαλέξει αυτοί, αυτοί που προσκυνάνε την εξουσία και το χρήμα και πατάνε πάνω στα πτώματα των ανθρώπων σου, πάνω στις κραυγές σου για αυτές τις ψυχές.
Τέλος λοιπόν, γκρέμισε ό,τι υποτιμά την ζωή σου.
Κλαίω Ελλάδα, και εσύ μόνο φωνάζεις στο όνομα της δημοκρατίας.
Πεθαίνω Ελλάδα, και εσύ δεν αφήνεις την καρέκλα σου.
Φεύγω Ελλάδα, και εσύ απλά μου λες αντίο.
Κοίτα, πενθώ, πάλι!
Πολέμησε για το Εμείς, άσε στην άκρη το εγώ. Το πένθος θα έρθει και στο δικό σου οικόπεδο, κοίτα πως αυξάνεται ο αριθμός, κοίτα στον ουρανό πόσα μάτια έχουν φύγει άδικα, σε κοιτάνε και ζητάνε δικαίωση. Σταμάτα το… το σπίτι σου είναι η Ελλάδα, η οικογένεια σου οι Έλληνες.
ΕΜΕΙΣ
ΕΝΩΜΕΝΟΙ
Ας βάλουμε μία τελεία.
(Καλό ταξίδι)
