Ένας ζητιάνος καθόταν στην άκρη του δρόμου εδώ και τριάντα χρόνια. Μια μέρα πέρασε ένας άγνωστος.
-“Έχεις να μου δώσεις κανένα σέντς;” ψιθύρισε ο ζητιάνος.
-“Όχι δεν έχω τίποτα να σου δώσω”, απάντησε ο άγνωστος, που μετά τον ρώτησε:
“Πάνω σε τι κάθεσαι;”
-“Είναι μονάχα μια κούτα. Κάθομαι πάνω εδώ και πολύ καιρό”, απάντησε ο ζητιάνος.
-“Κοίταξες ποτέ μέσα;” ρώτησε ο άγνωστος.
-“Όχι”, είπε ο ζητιάνος “για πιό λόγο; δεν έχει τίποτα μέσα”.
-“Ρίξε μια ματιά”, επέμεινε ο άγνωστος. Ο ζητιάνος άνοιξε την κούτα.
Με μεγάλο θαυμασμό , δυσπιστία και ευφορία είδε πως η κούτα ήταν γεμάτη χρυσάφι!!!
Εγώ είμαι εκείνος ο άγνωστος που δεν έχει τίποτα να σου δώσει , και που ΣΟΥ λέει να κοιτάξεις μέσα. Όχι μέσα σε οποιαδήποτε κούτα, όπως στην παραβολή, αλλά σε κάτι ακόμα πιο κοντά: ΜΕΣΑ ΣΟΥ!
Eckhart Tolle
