Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου
Υπερδύναμη. Υπεράνθρωπος. Ιδιότητες που ξεφεύγουν από τα ανθρώπινα μας δυνητικά όρια, δίνοντας σε μας ένα τάχα μου συγκριτικό πλεονέκτημα.
Τι υπερδύναμη θα ‘θελα να χα άραγε αν έρχονταν η καλή νεράιδα να μου τη χαρίσει;
Αυτή που εγώ θα διέκρινα ότι θα με βοηθούσε στη ζωή μου, στο παραπέρα της εξέλιξης μου.
Αν με ρωτούσε λοιπόν αυτή η καλή νεράιδα πριν μερικά χρόνια θα της έλεγα πως θα ‘θελα να χα τη δύναμη να βλέπω μέσα στους ανθρώπους.
Πίσω από τα μάτια τους από μέσα από τα λόγια τους. Πριν προλάβουν να πιστοποιηθούν ή και να ακυρωθούν σε πράξεις κι απραξία.
Θα θελα να χωθώ εκεί που φυλάνε τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Ακόμη και τα πιο ενδόμυχα από αυτά.
Κάπως έτσι οι άλλοι θα γινόντουσαν μονομιάς διάφανοι για μένα, see through σε άπταιστα Ελληνικά.
Και θα μπορούσα εύκολα να αναγνωρίζω τι και ποιον έχω μπροστά μου, απέναντι μου. Ποιον επιθυμώ να βάλω μέσα μου. Και να διακρίνω και να προστατεύομαι από συναντήσεις που ματώνουν που πληγώνουν που σε βάζουν σε ένα ροζ συννεφάκι και πολλές φορές αιφνίδια σε ρίχνουν με δύναμη στο έδαφος. Οι κεραυνοί κι αστραπές της Ύπαρξης μου. Που θέλει όμως λιακάδα για να προχωρά. Και νύχτες με φεγγάρι κι αγκαλιές σ ένα διάσπαρτο αστέρια στερέωμα!
Αν ερχόταν τώρα αυτή η καλή νεράιδα να με πετύχει πουθενά κι ενώ το κοντέρ της παλαβής καθημερινότητας μου γράφει χιλιόμετρα θα παίρνε μια μάλλον διαφορετική απάντηση. Θα της ζητούσα λοιπόν να μου χαρίσει την υπερδύναμη να παραμείνω ο εαυτός μου. Να καταφέρω να μην αλλοτριωθώ στην αλλοπροσαλη ζωή που καθημερινά κάνω, τρεχοντας σαν κυνηγημένη. Απο ποιον τελικά;
Γιατί πιάνω τον εαυτό μου να νιώθει ότι θέλει υπερδύναμη να παραμένεις ανθρώπινος, να δηλώνεις ότι έχεις απόθεμα αξόδευτης αγάπης αλλά και να θες ν αγαπηθείς πολύ με τ αποθέματα και τις ελλείψεις σου! Θέλει υπερδύναμη σ αυτή την καθημερινή τρέλα να βλέπεις το χρώμα στο γκρι την ανάγκη για επικοινωνία κι επαφή στα κατεβασμένα βλέμματα στα βιαστικά βήματα στα σκυθρωπά πρόσωπα! Πολλές φορές, πολλές μέρες θέλει υπερδύναμη ακόμη και για να σηκωθείς από το κρεβάτι και να ρίξεις ρούχα στη γυμνή σου σάρκα.
Θέλει υπερδύναμη να μένεις να είσαι και να βρίσκεις καθημερινά την αλήθεια σου. Κι άντε και την βρήκες. Την ακολουθείς; Εδώ κι αν θέλει υπερδύναμη. Λέω να ψάξω στο διαδίκτυο λοιπόν για λίγο…κρυπτονίτη. Αυτόν του Σούπερμαν. Όχι για να γίνω η θηλυκή έκδοση του. Αλλά για να μου επιτραπεί να είμαι Εγώ. ..Η Ζωή Σήμερα!
