Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Και στέκεις σιωπηλός μέσα στο πλήθος και παρατηρείς τους ανθρώπους γύρω σου και αναρωτιέσαι..
Γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο αγενείς;
Δεν έχουν διδαχθεί την ομορφιά της ευγένειας ή μήπως νομίζουν ότι με το να φέρονται αγενέστατα καλυτερεύουν την εικόνα τους προς τα έξω; Κάθε άλλο λοιπόν! Αυτό τους κάνει αποκρουστικούς και ανεπιθύμητους.
Καθημερινά συναντάς ανθρώπους που δεν έχουν καλούς τρόπους συμπεριφοράς, δε γνωρίζουν τι σημαίνει να είσαι ευγενικός και να σέβεσαι. Διακρίνονται για την απαξίωση που δείχνουν, το θράσος τους και την ειρωνεία τους προς τους άλλους.
Τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν παντού. Στους δρόμους, στη γειτονιά, στη δουλειά ή κρυμμένοι πίσω από ένα ιντερνετικό πληκτρολόγιο! Είναι άνθρωποι που δεν ξέρουν τις λέξεις “ευχαριστώ” και “συγγνώμη”.
Έχουν ύφος απαξιωτικό προς τους άλλους, υποτιμούν τους γύρω τους και τους προσπερνούν λες και είναι αόρατοι. Έχουν προσωπικά προβλήματα και τα ξεσπούν αλλού; Αυτό δεν είναι δικαιολογία. Όλοι έχουν προβλήματα, μικρά ή μεγάλα, αλλά το να είσαι αγενής και θρασύς δε σε βοηθάει να τα λύσεις. Και σκέφτεσαι πώς να αντιμετωπίσεις αυτούς τους ανθρώπους.
Η πρώτη σκέψη είναι με αγένεια και σου έρχεται αυθόρμητα και ανθρώπινα. Όμως η δεύτερη σκέψη σε απομακρύνει από αυτό. Χρησιμοποιείς το καλύτερο όπλο την ευγένεια και τους γυρίζεις την πλάτη γιατί όσο και να προσπαθήσεις να τους αλλάξεις, θα αποτύχεις. Οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς θα έπρεπε να μας ακολουθούν από την παιδική μας ηλικία.
Η ευγένεια των λόγων μας και της ψυχής μας θα έπρεπε να είναι από τα πρώτα εφόδια της πορείας μας στη ζωή. Το να διατηρείς τους καλούς σου τρόπους ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις θα σε κάνει ξεχωριστό.
Ας γίνουν λοιπόν οι ευγενικοί μας τρόποι ο οδηγός μας σε έναν κόσμο που τείνει να τους ξεχάσει..
Γι’αυτό, λίγη ευγένεια παρακαλώ!!!
