Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου
Είναι κάποιοι άνθρωποι που φωτίζουν με το γέλιο τους σαν ήλιος λαμπερός τις ζωές μας.
Είναι κάτι άνθρωποι που η μεγάλη τους καρδιά ξεχειλίζει από αγάπη και χωράει όλο τον κόσμο.
Είναι φορές που δυστυχώς, αυτοί οι άνθρωποι φεύγουν από τις ζωές μας πολύ νωρίς αφήνοντας ένα κενό…
Για κάποιο ανεξήγητο λόγο κάποιος αποφάσισε να τους κάνει τα φεγγάρια στις ζωές μας, πολύ νωρίς και πολύ από το γαμώτο.
Είναι αυτοί οι άνθρωποι που δε φεύγουν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό μας, ότι και να γίνει.
Είναι αυτοί οι άνθρωποι που ακόμα και σαν φεγγάρια φωτίζουν τα σκοτάδια μας και δεν μας αφήνουν να σκοντάψουμε, ότι και να γίνει.
Είναι κάτι άνθρωποι που κάνουν το σύντομο, δυστυχώς για όλους μας, πέρασμά τους από τη ζωή τεράστιο. Απλά και μόνο προσφέροντας αγάπη και ένα υπέροχο χαμόγελο.
Το μυστικό τους, εκτός από την αγάπη, είναι και το γεγονός ότι δεν αφήνουν πίσω τους εκκρεμότητες. Προσοχή δεν μιλάω για υποχρεώσεις τύπου σπίτι, δουλεία, λογαριασμοί κλπ. μην μπερδεύεστε. Αυτοί οι άνθρωποι αυτό που έχουν να σου πουν θα στο πουν καταπρόσωπο, θα λύσουν στο…φτερό την όποια παρεξήγηση υπάρχει!
Οι άνθρωποι της ζωής τους ξέρουν ακριβώς τι νιώθει αυτός ο άνθρωπος για εκείνους.
Δεν έχουν καμία απορία, καμία αμφιβολία. Για αυτές τις εκκρεμότητες μιλάω, τις σημαντικές.
Προσπαθώ όσο μπορώ να το εφαρμόζω αλλά δεν είμαι σίγουρη αν το καταφέρνω πάντα, ωστόσο προσπαθώ.
Η ζωή που περνάει και χάνεται, από την Πέμπτη το μεσημέρι μου έχει κολλήσει αυτό το τραγούδι.
Ένα πέρασμα η ζωή μας για αυτό μην αφήνεται εκκρεμότητες. Τολμήστε, μιλήστε στα αλήθεια είναι λυτρωτικό.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους ήλιους της ζωής μας που έγιναν φεγγάρια νωρίς…
Δεν λέω καλό ταξίδι γιατί για εμάς θα είστε πάντα εδώ, στην καρδιά και στο μυαλό μας…
Θα πω καλή αντάμωση κάποια στιγμή στο μέλλον….
