Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Βρέθηκαν στο δρόμο μου διάφοροι άνθρωποι. Διαφορετικοί χαρακτήρες μεταξύ τους. Άλλοι ήθελαν να με εκμεταλλευτούν με όποιο τρόπο τους βόλευε, άλλοι να με κοροϊδέψουν, άλλοι να με χρησιμοποιήσουν για κάποιο δικό τους σκοπό, χωρίς να το ξέρω… Αλλά υπήρχαν και κάποιοι άλλοι, που ότι έλεγαν το εννοούσαν, ειλικρινείς και τίμιοι απέναντί μου. Που ήταν πρόθυμοι να με βοηθήσουν σε ότι χρειαζόμουν, χωρίς καν να το ζητήσω και να ενδιαφέρονται πραγματικά για μένα.
Όλα αυτά φυσικά δε μπορείς να τα καταλάβεις από την αρχή και να πιστέψεις ότι σου λέει ο καθένας. Γιατί στην αρχή όλοι είναι καλοί και σου λένε όμορφα λόγια, για να σου χαϊδέψουν τα αυτιά. Λίγοι είναι οι ξεκάθαροι, αλλά και πάλι δεν είσαι σε θέση να καταλάβεις αμέσως, αν ισχύουν τα όσα σου λένε. Στην πορεία κρίνονται όλοι και φαίνεται αργά ή γρήγορα τι είναι ο καθένας και τι σκοπό είχε η γνωριμία του μαζί σου.
Μην ενθουσιάζεσαι με ότι ωραίο ακούς, γιατί μπορεί να είναι ψεύτικο, αλλά μην απελπίζεσαι κιόλας. Μπορεί να είναι η εξαίρεση και ότι λέει να το εννοεί. Πάρε το χρόνο σου. Τέσταρε τους ανθρώπους και πέρνα τους από μικρές, απλές δοκιμασίες σε σχέση με σένα, για να δεις κατά πόσο αξίζουν να είναι κοντά σου.
Μη τους βάλεις όλους στο ίδιο τσουβάλι και μη τους συγκρίνεις με παρόμοιες καταστάσεις που τυχόν έχεις περάσει. Τίποτα δεν είναι ίδιο και κανένας δε συγκρίνεται με κανέναν. Αν και έχω πέσει στην παγίδα της σύγκρισης και έχω εμπιστευτεί άτομα ξανά και ξανά και στη συνέχεια την πάταγα, όμως αυτό δε σημαίνει ότι είναι όλοι έτσι. Όσο ζω, μαθαίνω τους ανθρώπους και προσπαθώ να τους καταλαβαίνω.
