Γράφει η Μαργαρίτα Ζερβού
Ονομάσαμε το γνωστό “φίλο” και τον φίλο “κολλητό”, χωρίς να ξέρουμε τι σημαίνουν στ’ αλήθεια αυτές οι λέξεις. Κι έτσι γεμίσαμε απογοητεύσεις, γιατί ζητήσαμε από λάθος ανθρώπους, πράγματα που δεν μπορούσαν να δώσουν.
Φίλος δεν είναι αυτός που σε θυμάται μόνο όταν έχει ανάγκη.
Ούτε εκείνος που έρχεται όταν δεν έχει άλλη παρέα.
Δεν είναι αυτός που μιλάει πίσω απ’ την πλάτη σου, ούτε εκείνος που σου χαϊδεύει τα αυτιά για να σε κρατήσει ήσυχο.
Φίλος είναι αυτός που θα σου πει την αλήθεια, όσο κι αν πονάει.
Που θα είναι εκεί στις χαρές σου χωρίς να ζηλεύει και στις λύπες σου χωρίς να εξαφανίζεται.
Που θα σε ψάξει χωρίς λόγο, μόνο και μόνο γιατί νοιάζεται.
Κολλητός δεν είναι ρόλος για όποιον πέρασε απ’ τη ζωή σου.
Δεν είναι τίτλος που χαρίζεται σε όποιον σε έκανε να γελάσεις μια φορά.
Είναι εκείνος που σε κουβάλησε όταν λύγισες, που σε πίστεψε όταν αμφέβαλες για σένα, που σου έστειλε ένα “είμαι εδώ” όταν όλοι οι άλλοι σιώπησαν.
Στη φιλία δε μετράνε τα λόγια, αλλά η παρουσία.
Όχι οι φωτογραφίες, αλλά οι στιγμές.
Όχι τα likes, αλλά τα “είμαι δίπλα σου” στα δύσκολα.
Όλοι οι άλλοι είναι απλώς γνωστοί.
Μην τους χαρίζεις τίτλους που δεν τους αξίζουν.
