Γράφει η Γεώρα
Χαθήκαμε σε κάτι μισό ειπωμένα «μου αρέσεις.» Σε κάτι υπονοούμενα που πετάξαμε για να μην πάρουμε ολόκληρη την ευθύνη και πονέσουμε τον εαυτό μας επειδή ο τρελός πήγε και ερωτεύτηκε.
Χαθήκαμε σε δυο σιωπές που αφήσαμε να μας καταπιούν. Σε ένα χάδι – άγγιγμα το ονομάσαμε τυχαίο- που γαλήνεψε το μέσα μας. Σε ένα βλέμμα όχι αρκετά φιλικό που χαμήλωσε όταν καρφώθηκε επίμονα στο δικό μας.
Χαθήκαμε σε κάτι τσακωμούς βαρβάτους, που φώναζαν δεν σου λέω όσα θέλω μα όσα πρέπει να πω για να με προστατέψω από την πιθανή ήττα μου γιατί σαγηνεύτηκα από εσένα! Και πως το έπαθα αυτό εγώ ο δυνατός, ο δίχως αισθήματα και ρομαντικές ιδέες.
Χαθήκαμε ύστερα από μια αγκαλιά που μας κομμάτιασε γιατί η μια καρδιά άγγιξε την άλλη και σιγοψιθύρισε το σ’αγαπώ, μα το είπαν τόσο σιγά σχεδόν λέξη δεν ακούστηκε, κι’όμως όλα τα κομμάτια με μιας ένωσαν και με την απομάκρυνση τους, να σου θρύψαλα ξανά και μια ερώτηση να πλανάται στον αέρα, γιατί εγώ και εσύ δεν κάνουμε μη φιλική παρέα;
Χαθήκαμε σε κάτι γέλια αληθινά που φάνταζαν ευτυχία από μακριά. Σε κάτι συζητήσεις σοβαρές που ξεδίπλωμα του εαυτού μας είχαν ως αποτέλεσμα.
Χαθήκαμε σε εκείνο το φιλί που άργησε πολύ και έφερε μια στάλα πόθου, αλμύρας και φαντασίας στο κορμί. Χαθήκαμε σε μια βόλτα φιλική με άρωμα επιθυμίας.
Χαθήκαμε σε εκείνη την ειρωνεία που σακάτεψε το μέσα μας, μας ώθησε στα όρια, άγγιξε την υπερβολή, φόρεσε εγωισμούς που είχε καταφέρει να ξεπαστρέψει, έβγαλε κακία και πόνο, δάκρυα και ένα αίσθημα υπεροχής που εξανεμίστηκε το επόμενο δευτερόλεπτο γιατί κυριαρχία δεν υπήρξε!
Χαθήκαμε σε εκείνη την συγγνώμη που δεν εκφράστηκε με λόγια μα με βλέμμα χαμηλωμένο, προσπάθεια καλύτερης δικαιολογίας για συγκάλυψη της ανοησίας και την εμφάνιση ανανδρίας.
Χαθήκαμε, γιατί αφήσαμε το χρόνο να περάσει πιστεύοντας πως θα ξεχάσει την υπόθεση χωρίς τελεία και δεν θα φέρει φασαρία. Χαθήκαμε σαν ευχολούλουδο στην αυγή ενός καλοκαιρινού πρωινού που κάποιος τόλμησε να πράξει, την αγάπη να φωνάξει, μα δεν ήσουν εσύ ούτε και εγώ μαζί εκείνη τη στιγμή.
Και χάθηκε η επαφή περπατώντας στη σιωπή να σιγοτραγουδά αν ακόμα στ’αλήθεια μ’αγαπάς!
