Γράφει η Γεώρα
Αγαπητή ζωή,
Τελικά δεν έγιναν όλα έτσι όπως θα ήθελα!
Τελικά έπεσα έξω σε ανθρώπους και καταστάσεις. Τελικά πληρώνω το τίμημα των επιλογών που δεν ήταν για μένα.
Πολλά πράγματα ίσως να μην προορίζονται για εμάς. Συνήθως λένε πως αν κάτι δεν συμβαίνει είναι γιατί αξίζεις κάτι καλύτερο.
Απλά κάποιες φορές αναρωτιέμαι, αν τελικά γίνεται αυτό που θέλαμε και πονάμε είναι γιατί πρέπει να πάρουμε ένα μάθημα, σωστά;
Είναι γιατί όντως αξίζουμε κάτι καλύτερο αλλά δεν το πιστεύουμε. Και με κάποιο τρόπο πρέπει να το δούμε!
Αγαπητή ζωή,
Δεν είσαι έτσι όπως θα ήθελα. Πολύ πίκρα και κλάμα. Σε στιγμές χαράς κυριαρχεί γκρι. Και αναρωτιέμαι, που άραγε να πήγε το κίτρινο που πάντα μου άρεσε από μικρή! Είναι σαν κάποιος άλλος να κρατάει τα πινέλα της ζωής μου. Βάρβαρο.
Αγαπητή ζωή,
Πονάει πολύ! Αυτή η συνειδητοποίηση, αυτό πως τελικά έπεσα έξω. Και τώρα που βλέπω καθαρά δεν ξέρω πως την πάτησα έτσι.
Αγαπητή ζωή,
Ο έρωτας πρέπει να είναι αμοιβαίος. Αν σου προκαλεί περισσότερο πόνο από χαμόγελα, δεν είναι έρωτας. Λένε πως οι ερωτευμένοι φαίνονται από τον τρόπο που κοιτάζουν. Κάποιες φορές εμείς οι άνθρωποι είμαστε ολίγον τυφλοί, κοιτάζουμε με τα δικά μας ερωτευμένα μάτια τον απέναντι και νομίζουμε πως και εκείνος μας κοιτάει με την ίδια λαχτάρα.
Αγαπητή ζωή,
Να σου πω κάτι σχετικά με το παραπάνω, τσιρότα στις πληγές μας βάζουμε. Το βλέπουμε πως δεν υπάρχει σπίθα στο βλέμμα, μα ελπίζουμε πως η αγάπη που τρέφουμε θα φτάσει για δύο. Ποτέ δεν φτάνει!
Αγαπητή ζωή,
Υπάρχουν μέρες που καταρρέω, δεν μπορώ άλλο. Και όμως συνεχίζω. Νομίζω το κοριτσάκι που ήμουν μικρή πασχίζει να μου θυμίσει ποια ήμουν! Δεν με αφήνει από το χέρι!
Αγαπητή ζωή,
Νομίζω πως ήρθε καιρός να αλλάξω κεφάλαιο. Δώσε μου λίγο χώρο να ανασάνω. Τα λάθη μου τα πλήρωσα, τα βλέπω, τα αναγνωρίζω. Λίγο χρόνο θέλω μόνο να πάρω δύο τρεις ανάσες δίχως άγχος.
Αγαπητή ζωή,
Αντέχω και έχω αντέξει περισσότερα από όσα πίστευα! Και αυτό είναι ένα σκληρό μάθημα αλλά αναγκαίο.
