Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Χαονόμαστε οι άνθρωποι, μπερδευόμαστε και χανόμαστε στα πάνω κάτω της ζωής και είναι φυσιολογικό, μιας και τον δρόμο, δεν τον γνωρίζουμε, δεν τον έχουμε ξαναπερπατήσει ούτε πραγματικό έλεγχο στα πράγματα έχουμε, μιας και μπορεί το οτιδήποτε να αναποδογυρίσει ανα πάσα στιγμή.
Έλεγχο, έχουμε μόνο για την δική μας συμπεριφορά, ας το κατανοήσουμε, ας το αποδεκτούμε.
Δοκίμασε να δεις τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική γωνία.
Οραματίσου πόσο μικρούς μας βλέπει ένα γεράκι που πετάει ψηλά κι ύστερα, δες και τα θέματά σου μικρά, πολύ μικρά, σαν γεράκι και εσύ, από ψηλά.
Δες από εκείνο το ύψος, μακριά από το εδώ χάος, τι π ρ α γ μα τ ι κ ά έχει σημασία για σένα.
Τι βάζεις σε προτεραιότητα και από ποια οπτική γωνία το βάζεις.
Ενός αγχωμένου τρελαμένου από ευθύνες και υποχρεώσεις ανθρώπου;
Ή από λίγο πιο ψηλά, βλέποντας καθαρά, έξω από το νοητικό κομφούζιο τί έχει ουσία και νόημα για σένα.
Δεν μπορώ, δεν μπορείς και δεν μπορούμε να “εξαναγκάσουμε” την ζωή.
Μπορούμε όμως, να επιλέξουμε, πώς θέλουμε να μας φερθούμε και σαν προέκταση, να επιλέξουμε πώς να φερθούμε και στην ζωή μας.
Πάρε χρόνο καρδιά μου, πάρε απόσταση, ανάπνευσε δες τα πράγματα αλλιώς και ύστερα, με ηρεμία, καθαρότητα και αποφασιστικότητα, επέλεξε να κάνεις, εκείνο που σου κάνει καλό.
Επέλεξε, στου κόσμου ετούτου την σκακιέρα που σε θέλει πιόνι, να είσαι το άλογο.
Το άλογο, που ανοίγει καρδιά και ψυχή και από εκείνο το σημείο πράττει.
Μπορούμε, όλοι μπορούμε.
Αρκεί μόνο, να θέλουμε πολύ.
Πολύ.
