Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Σε θέλω στο σήμερα, σε θέλω στο αύριο και στο κάθε αύριο που θα ξημερώνει.
Να λες είμαι εδώ για σένα, μόνο για σένα, μόνο γιατί με θέλεις να υπάρχω, μόνο γιατί αναπνέεις να ζω, μόνο γιατί με ποθείς να αντέχω.
Μόνο γιατί μ’αγάπησες σε λατρεύω!
Μόνο γιατί με λάτρεψες σ’αγαπώ!
Θέλω τόσα να σου πω που δακρύζω όταν τα σκέφτομαι.
Θέλω τόσα να χώσω μέσα στο μυαλό σου, που σταματάει το δικό μου.
Να ήξερες μόνο πόσο σε θέλω.
Πόσο απεγνωσμένα σε ζητάω, πόσο μου λείπεις, να ήξερες μόνο.
Πόσο ποθώ να σε δω, να σε αγγίξω, να χωθώ στην αγκαλιά και να μην βγω, να μείνω εκεί να με φιλάς, να με χαϊδεύεις.
Και εγώ να σου κάνω όλα όσα λαχτάρησα να σου κάνω.
Πόσο πολύ μου λείπεις, πόσο φωνάζει η λαχτάρα μου νά’ξερες.
Σε έψαχνα όλη μέρα σήμερα, έσπασα κάθε τοίχο στην μοναξιά μου.
Να σε μυρίσω ήθελα σήμερα, να πάρω το άρωμά σου.
Θέλω να μπορώ να αντέχω μακριά σου.
Κι εσύ να με κάνεις να χαμογελάω ακόμα και στις πιο γκρίζες μέρες!
