Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου
Αν αγαπάς κάποιον, άστον να φύγει, αν γυρίσει σε σένα θα είναι δικός σου για πάντα λένε! Μαλακίες! Πώς να αφήσεις αυτόν που αγαπάς; Πώς να μην κάνεις ότι περνάει απ’ το χέρι σου, για να τον κρατήσεις κοντά σου; Ποιος όταν αγαπάει, κάνει τέτοιου είδους πειράματα;
Αν αγαπάς κάποιον, δεν μπορείς να τον αφήσεις να φύγει. Αν δεν τον αγαπάς όμως, οφείλεις να το κάνεις!
Δεν είναι παιχνίδια οι άνθρωποι. Δεν είναι αντικείμενα οι ψυχές. Δεν μπορείς να κρατάς έναν άνθρωπο κοντά σου από ανασφάλεια ή φόβο. Δεν μπορεί να τον φυλακίζεις δίπλα σου, γιατί δεν αντέχεις να προχωρήσεις παρακάτω. Δεν μπορείς να του κλείνεις την έξοδο, με δήθεν αγάπες και συναισθήματα που από καιρό έχουν πεθάνει μέσα σου, αν υπήρχαν ποτέ.
Αν δεν αγαπάς κάποιον, άφησέ τον να φύγει. Μην τον κρατάς με ψεύτικες υποσχέσεις και θολά λόγια. Μην τον εγκλωβίζεις στη ζωή σου, από δειλία. Γιατί μόνο δειλός μπορείς να χαρακτηριστείς αν κρατάς κοντά σου έναν άνθρωπο που δεν αγαπάς, απλά και μόνο γιατί τρέμεις στη σκέψη πως ο επόμενος μπορεί να είναι χειρότερος ή μπορεί να μη βρεθεί ποτέ…
Αν δεν αγαπάς κάποιον, άστον να φύγει κι αν τον αγαπάς, δώσε του όλους τους λόγους για να χρειάζονται για να μείνει. Δώσε του ότι έχεις στην ψυχή σου στον υπέρτατο βαθμό, για να μην σκεφτεί καν ότι θέλει να φύγει απ’ το πλάι σου. Αν αγαπάς…
