Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Γεια σου! Θεέ μου τι όμορφη που είσαι! Πως σε λένε;
– Αγάπη με λένε.
Να σου πω ότι χάρηκα πολύ;
– Μη βιάζεσαι φίλε να χαρείς…
Δεν σου αρέσουν οι άνθρωποι;
– Μου αρέσουν, μα με πονάνε πολύ.
Τι σου κάνουν οι άνθρωποι;
– Με πουλάνε φτηνά.
Και τι κάνεις για αυτό;
– Τα καλοκαιριά σωπαίνω, τους χειμώνες θρηνώ.
Που μένεις Αγάπη;
– Μένω εκεί που με θέλουν.
Αντέχεις τον άνεμο;
– Φυσάω μαζί του.
Πηγαίνεις στη θάλασσα;
– Εγώ είμαι το κύμα της.
Τα βράδια τι κάνεις;
– Φωτίζω σκοτάδια.
Τις μέρες που πας;
– Εκεί που έχει φως.
Πως κοιμάσαι τις νύχτες;
– Κοιμάμαι γυμνή.
Ποιο είναι το χρώμα σου;
– Κατακόκκινη είμαι.
Τα τραγούδια σου αρέσουν;
– Όλα εγώ τα ‘χω γράψει.
Τι φοβάσαι πολύ;
– Τα μαχαιριά στην πλάτη.
Τι σε αφήνει νεκρή;
– Οι φωτιές που δεν καίνε, οι σβησμένες φωτιές.
Τι σου δίνει ζωή;
– Δυο κορμιά ιδρωμένα σε σεντόνια υγρά.
Τι σου βάζει φτερά;
– Μια αγκαλιά δυνατή, μια αγκαλιά “φυλακή”.
Ποια ρούχα σου αρέσουν;
– Τα λεύκα της ψυχής.
Τι παπούτσια φοράς;
– Δεν φοράω παπούτσια.
Σου αρέσει ο χορός;
– Εγώ είμαι ο χορός.
Ταξιδεύεις καθόλου;
– Το ταξίδι είμαι εγώ.
Πως το τρως το φαΐ σου;
– Με κεριά αναμμένα.
Με τι παίζεις συνήθως;
– Κυνηγητό με το γέλιο και με το κλάμα κρυφτό.
Τι αγαπάς δυνατά;
– Το “μπορώ” αγαπώ.
Τι λατρεύεις πολύ;
-Το “μαζί” το λατρεύω.
Τι μισείς πιο πολύ;
– Τις κραυγές που σωπαίνουν, τις πνιγμένες κραυγές.
Τι να κάνω αγάπη;
– Να αγαπάς δυνατά, σαν παιδί να αγαπάς.
Γιατί ήρθες εδώ;
– Για να φτιάξω ανθρώπους.
Πόσο κάνεις αγάπη;
– Φίλε, είμαι ακριβή.
Πως νοιώθεις Αγάπη;
– Κουρασμένη πολύ.
Τι σε έχει κούρασει;
– Οι “δειλές” καλημέρες και οι “νεκρές” καληνύχτες.
Ποιοι σε έχουνε φίλη;
– ……..
Αγάπη, σε ρωτάω! Ποιοι σε έχουνε φίλη;
– Λίγοι με γουστάρουν, λίγοι και κάλοι.
Τι θες να κάνω για σένα Αγάπη;
– Θέλω ένα ζεμπέκικο, βαρύ και αρσενικό.
Γιατί βούρκωσες τώρα ρε Αγάπη;
– ……..
