Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Ποιος είναι αυτός που δεν πόνεσε;
Ποιος είναι αυτός που δεν ήρθε αντιμέτωπος με καταστάσεις που του προκάλεσαν πόνο και έπρεπε να τις διαχειριστεί;
Στον πόνο ο καθένας είναι μόνος και πρέπει να βρει τρόπους να προστατέψει τον εαυτό του.
Όσο κι αν οι άνθρωποί μας μάς στηρίζουν, την τελική διαχείριση την έχουμε εμείς.
Ο πόνος είναι προσωπική υπόθεση. Οδηγίες αντιμετώπισης πόνου δεν έχουμε διδαχθεί, όμως πρέπει να αναπτύξουμε άμυνες απέναντί του.
Με όποιο τρόπο και όποια ένταση και αν μάς επισκέπτεται, καλό είναι να τον βγάζουμε από μέσα μας και να του δίνουμε μορφή.
Ναι, να τον παλεύουμε με τραγούδια, με μουσική, με την τέχνη. Με ένα ταξίδι να τον ξεχνάμε μακριά.
Η δύναμή του είναι μεγάλη, μπορεί και καθοριστική για τη ζωή μας. Γι’ αυτό ας μην τον αφήνουμε να μας “τρώει”.
Βέβαια με τον καιρό ο κάθε πόνος μαλακώνει αλλά δυστυχώς αφήνει το σημάδι του.
Μαθαίνουμε να συνυπάρχουμε με αυτόν. Με λιγότερο πόνο αλλά με πόνο.
Αρκεί να μην του παραδινόμαστε άνευ όρων γιατί είναι δυνατός αλλά όχι ανίκητος.
Ακούς;
