Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Οι μεγάλοι έρωτες δεν έχουν ηθική. Ζουν μέσα στο χάος, ανήθικοι και απαγορευμένοι. Ζουν την ηδονή, το πάθος, την τόλμη, τη χαρά και την τρέλα της στιγμής.
Είναι αθώοι, τυφλοί και συνάμα αμαρτωλοί, γιατί αγαπούν πολύ. Δεν έχουν όρια, δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το καλό από το κακό, το σωστό από το λάθος, την αμαρτία από την εξιλέωση, τον παράδεισο από την κόλαση. Δεν αναγνωρίζουν τη ζωή από τον θάνατο ούτε το τώρα από το για πάντα. Δεν τους ενδιαφέρουν αυτά, σημασία δεν τους δίνουν.
Οι μεγάλοι έρωτες δεν ζουν σε καλούπια, δεν ακούνε, δεν θυμούνται· απλά χάνονται στον κόσμο τους και μένουν. Δεν ζητούν να μάθουν· άλλωστε, οι μεγάλοι έρωτες είναι αγράμματοι, κρυφοί και ονειροπόλοι. Ένα πράγμα ξέρουν: να ζουν και να υπάρχουν.
