Γράφει η Γεώρα
Κεραυνοβόλος έρωτας και αηδίες. Σε χτυπάει από εκεί που δεν το περιμένεις και ανατρέπει τη ζωή. Όλα τέλεια, μέλι γάλα. Πόσο ωραία τα τυχαία σκέφτεσαι μέσα στη ζάλη του έρωτα!
Περίμενε ένα λεπτό, πάρε μία ανάσα. Ξέρεις τι άλλο μπορεί να έρθει έτσι κεραυνοβόλα; Τυχαία που λέμε; Το ξενέρωμα! Το ξενέρωμα του υπομονετικού ανθρώπου. Αυτού που προσπάθησε και για τους δύο! Που εθελοτυφλούσε, που τράβαγε τα ζόρια μόνος του. Που έδινε ευκαιρίες και πήγαιναν στο βρόντο.
Το μεγαλύτερο ξενέρωμα είναι το μονόπλευρο, από εκείνον που αγάπησε μονόπλευρα πιο πολύ, έδωσε πιο πολλά, δεν εκτιμήθηκαν όταν έπρεπε και έμεινε να κρατάει στο τέλος το βέλος του έρωτα και να το κομματιάζει.
Γιατί τυχαία έρχεται, αλλά σε χτυπάει κατακούτελα διότι κάποια στιγμή θα πρέπει να ξυπνήσεις και να διεκδικήσεις εκείνα τα πολλά που αξίζεις.
Και επειδή φεύγοντας θα σου πουν πως τώρα σε εκτιμούν, τώρα που σε χάνουν, να ξέρεις πως τα λόγια αυτά θα είναι χειρότερα και από την προδοσία που θα μπορούσαν να σου πράξουν. Γιατί αν ήθελαν πραγματικά δεν θα ρίσκαραν να σε στερέψουν από συναίσθημα. Γιατί ξέρουν πως αν μπεις σε αυτόν τον δρόμο είναι μονόδρομος για το τέλος.
Δεν σώζεται τίποτα αν έρθει το ξενέρωμα στην επιφάνεια του ανθρώπου που σε αγάπησε. Δεν σώζεται γιατί εκείνος θα έχει αποφασίσει να σε τελειώσει με τον ίδιο τρόπο που σε αγάπησε!
