Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός. Ένας αριθμός που πολλές φορές δεν λέει απολύτως τίποτα. Βλέπουμε ανθρώπους νέους να αισθάνονται “γέροι” και μεγαλύτερους να πιάνουν τη ζωή και να τη «στύβουν». Αυτό που κάνει την διαφορά είναι η αγάπη για την ζωή η οποία, δυστυχώς, δεν συμβαδίζει πάντα με την ηλικία. Ούτε βέβαια ισχύει ότι «όσο μεγαλώνεις εκτιμάς πράγματα τα οποία θεωρούσες δεδομένα στη νιότη σου». Την αγάπη για την ζωή είτε την έχεις, είτε δεν την έχεις.
Ο Τζον Λένον έλεγε: «να μετράς την ηλικία με τους φίλους και όχι με τα χρόνια, και τη ζωή σου με τα χαμόγελα και όχι με τα δάκρυα». Είναι μια στάση ζωής που εκφράζει θετικότητα και αφήνει απ΄ έξω γκρίνια, μουρμούρα και κάθε είδους τοξικότητα.
Η ζωή είναι ένα σύνολο στιγμών, καλών και κακών. Είναι σημαντικό όμως να εστιάζουμε στις καλές στιγμές. Ένα δείπνο με φίλους, ένα όμορφο χαμόγελο, μια ωραία ανάμνηση. Αυτά είναι τα σημάδια μιας ζωής που κυλά όμορφα.
Αντίθετα αν μετράς την ζωή σου με τα δάκρυα και τις κακές στιγμές έχεις χάσει την ουσία. Η ουσία είναι ότι η ζωή είναι ένα ταξίδι, το οποίο καλείσαι να το ζήσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Εννοείται ότι σε αυτό το ταξίδι θα υπάρξουν και κακές στιγμές που δεν θα σε αφήσουν ανεπηρέαστο. Το θέμα όμως είναι να μην αφήσεις τις κακές στιγμές να σε καθορίσουν! Άφησέ τις απλά να σε διδάξουν και πήγαινε παρακάτω.
Σε αυτό τον κόσμο ήρθες για να ζήσεις! Προσπάθησε λοιπόν να το κάνεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και για όσα περισσότερα χρόνια μπορείς!
Να θυμάσαι ότι αυτό που μετρά στο τέλος δεν είναι τα πολλά χρόνια, αλλά τα όμορφα χρόνια!
