Γράφει η Ελένη Σάββα
Δεν πας μπροστά, αν δεν κοιτάξεις πρώτα λίγο πίσω. Αν δεν πάρεις τον χρόνο σου, να περιεργαστείς, να καταλάβεις να νιώσεις την πραγματικότητα γύρω σου, όλα είναι πιο δύσκολα. Δεν πας μπροστά με ευκολία αν δεν αποφασίσεις να αποχωριστείς τα ξερά φύλλα που δεν σου προσφέρουν τίποτα πια…
Προχωράς με ευκολία αν αφουγκραστείς την αγάπη, αλλά και την αδιαφορία. Βλέπεις, χρειάζεται να ξέρεις που πατάς. Χρειάζεται να νιώθεις και να καταλαβαίνεις και τα αρνητικά, και τα θετικά.
Δική σου η ζωή, δικές σου οι αποφάσεις. Δική σου η απόφαση για το τι κρατάς και τι αφήνεις, δική σου κι η απόφαση για το που αφιερώνεις τις αγκαλιές σου. Μην κάνεις τίποτα τυπικά, μην συμβιβάζεσαι.
Όταν πρόκειται για την χαρά σου, κάνε αυτό το δώρο στον εαυτό σου: μην συμβιβαστείς.
Αν θέλεις λουλούδια, να παίρνεις λουλούδια. Και να τα φροντίζεις, να τα αγαπάς. Αν σ ‘αρέσει η βροχή, βρες την καλύτερη θέση να την απολαύσεις και χαμογέλα! Όταν αποφασίσεις να ζήσεις, ζήσε! Χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Να ψάχνεις, να βρίσκεις τι είναι αυτό που δεν σ ‘αρέσει, να το προσεγγίζεις και να το αλλάζεις έτσι όπως θέλεις εσύ. Και να θυμάσαι πως όλα αλλάζουν αν το θελήσεις. Μπορείς να πάρεις καμβά, και να ζωγραφίσεις ανέμελα. Μπορείς να ρίξεις λίγο παραπάνω αλάτι απ’ το επιτρεπτό, και να το απολαύσεις. Μπορείς και επιβάλλεται να νιώσεις. Κάπως έτσι θα καταλάβεις πως είσαι ζωντανός.
Μην τα φοβάσαι τα συναισθήματα, όρμα πάνω τους. Πάντα θα βρίσκεις μπροστά σου ένα όμορφο μονοπάτι. Σχεδόν πάντα θα είναι γεμάτο εμπόδια, κι εσύ πάντα θα βρίσκεις τρόπο να τα ξεπερνάς!
Να μη φοβάσαι να νιώσεις γιατί μόνο έτσι θα μάθεις τον εαυτό σου. Μόνο έτσι θα σταθείς απέναντι σου, μόνο έτσι θα καταλάβεις τι θέλεις πραγματικά!
