Γράφτηκε (για) τη Ζωή Τριανταφυλλοπούλου
Έχει διαφάνεια, αλλά μην νομίζεις πως τη βλέπεις στ’ αλήθεια.
Έχει στροβιλισμούς, αλλά δεν σε οδηγούν πάντα κάπου.
Έχει ομορφιά, αλλά δεν φτιάχτηκε για να είναι διακοσμητική.
Είναι φτιαγμένη για εκείνον που αντέχει να κοπεί λίγο στην αλήθεια της.
Δεν είναι εύκολη.
Όχι επειδή είναι περίπλοκη, αλλά επειδή δεν αντέχει τα απλοϊκά.
Δεν ανοίγεται σε όλους. Δεν λυγίζει με το πρώτο χάδι.
Αν δεν έχεις μάθει να κρατάς κάτι πολύτιμο χωρίς να το σπάσεις, μην την πλησιάζεις.
Της πήρε καιρό να δεχτεί πως δεν θα την καταλάβουν όλοι.
Μα ευτυχώς. Γιατί δεν αντέχει πια το “όλοι”.
Θα είναι πάντα κάπως απόμακρη.
Κάπως υπερβολική.
Κάπως βαθιά.
Μα αυτό το «κάπως» της είναι που κάνει κάποιους να μένουν.
Και τους άλλους — να χάνονται.
