Γράφει η Ελένη Σάββα
Να κοιτάς μπροστά χωρίς να αρνείσαι το παρελθόν σου, είναι μαγκιά. Πονάει να κοιτάζεις πίσω, συμφωνώ. Πονάει να έρχεσαι αντιμέτωπος με όσα σε πλήγωσαν. Μα είναι αναγκαίο!
Πώς αλλιώς θα προχωρήσεις μπροστά;
Να το αγαπάς το παρελθόν. Κι όσα νομίζεις ότι έκανες λάθος, να τα αγαπάς κι αυτά. Όλα εκείνα έφτιαξαν τον εαυτό σου, σε έκαναν ότι είσαι σήμερα, σε σχημάτισαν. Είναι σημαντικά. Δίχως αυτά , θα ήσουν κάποιος άλλος. Τα πράγματα θα ήταν όλα αλλιώς.
Να χρησιμοποιείς λοιπόν τις εμπειρίες του παρελθόντος για να χτίζεις το παρόν και το μέλλον σου. Αντί να κλαις, ρίξε ένα χαμόγελο και μάθε πώς να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.
Να εκμεταλλεύεσαι τη ζωή! Να τη ζεις. Κάθε εμπειρία σου να τη ξεζουμίζεις. Να την κάνεις δική σου και να την χρησιμοποιείς προς όφελος σου έστω κι αν αυτή δεν είχε την κατάληξη που ήθελες. Καλή ή κακή, μπορεί πάντα να σου δώσει ένα μάθημα ζωής.
Και να θυμάσαι το πιο σημαντικό : ό,τι κι αν γίνεται, να χαμογελάς. Να τα δέχεσαι όλα με ένα γλυκό χαμόγελο. Να τα κοιτάς και να προσπαθείς να τα αγκαλιάζεις. Να προσπαθείς συνέχεια να βρίσκεις το καλό στο καθετί. Θα ‘ναι μια ωραία εμπειρία, ένα υπέροχο ταξίδι, στο υπόσχομαι!
