Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Τι είναι οι μαίες;
Πώς μπορούμε να αποδώσουμε αυτή τη τόσο μικρή λέξη με τον πιο τρυφερό και ξεχωριστό τρόπο;
Πώς μπορούμε να δώσουμε αξία στην ετυμολογία της και όχι μόνο;
Η μαία, λοιπόν, είναι συναίσθημα. Είναι ανάγκη. Είναι τρυφερότητα.
Είναι η ζεστή αγκαλιά και τα τρυφερά λόγια γεμάτα κατανόηση.
Είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα.
Είναι η διασφάλιση της υγείας των γυναικών, των βρεφών και των οικογενειών τους κατά τη διάρκεια του τοκετού, όσο και μετά από αυτόν.
Είναι το χέρι που σε κρατά όταν αρχίσουν οι πόνοι, αλλά και όταν τελειώσουν.
Είναι οι γλυκές λέξεις που θα βγουν από το Στάμτση μετά από δεκαπέντε απανωτά τηλέφωνα που θα την πάρεις και για τις ίδιες ερωτήσεις που θα της κάνεις άλλες χίλιες φορές.
Είναι η μέρα μέσα στην πρώτη δύσκολη νύχτα που θα περάσεις.
Είναι η νοσηλεία που θα σου κάνει στις 3 τα ξημερώματα επειδή δεν αντέχεις άλλο.
Είναι η αγάπη που θα εισπράξεις και οι συμβουλές που θα μείνουν χαραγμένες στο μυαλό σου για πάντα.
Είναι η αγκαλιά για το μωρό σου, τα βράδια που θα βρίσκεται στο βρεφοθάλαμο του νοσοκομείου.
Το γαλατάκι που θα το ταΐσουν για να σε ξεκουράσουν, γιατί μόλις το έφερες στον κόσμο.
Είναι αυτή η λέξη που μέσα της κρύβονται όλα τα «ευχαριστώ» του κόσμου.
