Γράφει η Ντέμη Κάργατζη
Ο ενοχικός είναι κανονικός άνθρωπος και κατοικεί στον πλανήτη γη. Δεν είναι κανένας εξωγήινος. Ο ενοχικός ξυπνάει κάθε πρωί, με το ξυπνητήρι του στις 8 κι όχι στις 7.30 κι έχει τύψεις, που καθυστερεί να σηκωθεί από το κρεβάτι. Ο ενοχικός λέει «καλημέρα» κοιτώντας τον καθρέπτη του, βλέπει την κοιλίτσα του κι έχει ενοχές για τα πατατάκια που χλαπάκιασε το προηγούμενο βράδυ. Ο ενοχικός πηγαίνει στη δουλειά του κανονικά κι είναι ευγενικός με όλους.
Ο ενοχικός βασανίζεται, αν αργήσει δέκα λεπτά στη δουλειά του. Βασανίζεται κι όταν τρέχει και δε φτάνει. Αργοπεθαίνει αν τύχει και καθυστερήσει στο deadline. Ο ενοχικός δεν αρνείται. Ο ενοχικός θα τελειώσει τη δουλειά για σένα, γιατί εσύ δεν προλαβαίνεις και δεν θα βρίσει το αφεντικό του που έχει παράλογες απαιτήσεις. Ο ενοχικός ακόμα, θα πάει να πάρει τα παιδιά σου από τον παιδικό σταθμό, για να μην πιεστείς εσύ.
Ο ενοχικός δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Ο ενοχικός θα πεθάνει, επειδή δεν πρόλαβε να φάει δεκατιανό και μεσημεριανό. Θα ξεψυχήσει επειδή γυρνώντας το βράδυ κατάκοπος στο σπίτι, έφαγε ό,τι βρήκε μπροστά του. Ο ενοχικός θα γίνει κομμάτια. Νιώθει φριχτά που σου αρνείται να πάτε για μπίρες Τετάρτη βράδυ. Ο ενοχικός θα έρθει τελικά για να σου κάνει το χατίρι. Θα έχει τύψεις που δεν πρόλαβε να φορέσει τα καλά του και δεν περιποιήθηκε τον εαυτό του για να έρθει στο ραντεβού σας.
Ο ενοχικός στεναχωριέται που είναι κουρασμένος, που η φωνή του βγαίνει με το ζόρι, που δεν μίλησε λίγο παραπάνω στο γνωστό που συνάντησε και φάνηκε αντικοινωνικός. Ο ενοχικός θα δει την ταινία που σιχαίνεται, μόνο και μόνο επειδή αρέσει σε σένα. Ο ενοχικός θα φάει σούσι μαζί σου στο χλιδάτο εστιατόριο κι ας του έχουν μείνει ελάχιστα χρήματα για να περάσει το μήνα.
Ο ενοχικός θα τους ικανοποιήσει όλους πάση θυσία. Όλους. Αν δεν τους ικανοποιήσει θα φταίει αυτός. Για όλα φταίει αυτός και κανένας άλλος. Ο ενοχικός φταίει που δεν τον συμπαθεί η γειτόνισσα, ο ενοχικός φταίει που τον απέρριψε η τύπισσα απ’ το γυμναστήριο. Δεν ήταν αρκετά γυμνασμένος. Ο ενοχικός πάλι φταίει που ο φίλος του χώρισε κι αυτός δεν μπόρεσε να τον βοηθήσει.
Ο ενοχικός τα σκέφτεται όλα αυτά στον ύπνο του, σκέφτεται τι δεν μπόρεσε να κάνει και που δεν ήταν αρκετά καλός. Ο ενοχικός κοιμάται και ξυπνάει με τύψεις. Ο ενοχικός θυμώνει. Ο ενοχικός δεν περνάει καλά στη ζωή του και νιώθει απαίσια που δεν φροντίζει αρκετά τον εαυτό του. Ο ενοχικός κλαίει κιόλας καμιά φορά, επειδή όλοι οι άλλοι είναι πάνω απ’ αυτόν. Έχει ενοχές επειδή πάντα οι γνωστοί κι οι άγνωστοι είναι σε προτεραιότητα κι όχι ο ίδιος.
Ο ενοχικός πρέπει εδώ και τώρα και κατεπειγόντως να συλλαβίσει τη λέξη «όχι». Τρία γράμματα απειλητικά, τρομακτικά, ηχηρά. Πρέπει να βάλει όρια και να σταματήσει να κάνει τα πάντα για τους άλλους. Ο ενοχικός πρέπει οπωσδήποτε να καταλάβει πως δεν είναι ούτε superman ούτε spiderman. Ο ενοχικός πρέπει να κουλάρει, γιατί δεν φταίει αυτός για όλα τα κακά του κόσμου.
Πρέπει να μάθει να λέει όχι, χωρίς ενοχές. Πρέπει να μάθει να χαίρεται με τις επιλογές του και να τις ευχαριστιέται. Πρέπει ν’ αποκτήσει το θάρρος της γνώμης του και το θράσος να την υποστηρίζει. Πρέπει να συμβιβαστεί με την ιδέα πως δε γίνεται ν’ αρέσει σε όλους κι αυτό είναι εντάξει. Πρέπει να καταλάβει πως υπάρχουν πολλοί μαλάκες εκεί έξω που τον εκμεταλλεύονται για την ενοχικότητά του και πως θα είναι καλό, αν δυσαρεστηθούν ορισμένοι με αυτή του την αλλαγή.
Ο ενοχικός δεν μπορεί να είναι για πάντα ενοχικός, αν θέλει να συνεχίσει να ζει. Ο ενοχικός είναι κι αυτός κανονικός άνθρωπος και δεν χρειάζεται να έχει τύψεις για τα πάντα. Δεν είναι κανένας εξωγήινος.
