Γράφει η Ελπίδα Τάσσιου
Δεν είναι δύσκολο το ερώτημα.
Είναι απλό. Κι όσο κι αν το μπερδεύεις, η ουσία δεν αλλάζει.
Ή θα σταθείς απέναντί μου σαν άντρας που ξέρει τι θέλει,
ή θα συνεχίσεις να κρύβεσαι πίσω από παιχνίδια και δειλές σιωπές.
Δεν γίνεται να με θέλεις και να με αφήνεις να αναρωτιέμαι.
Δεν γίνεται να λες «μου λείπεις» και να μη με ψάχνεις.
Δεν γίνεται να κοιτάς από μακριά και να περιμένεις να έρθω εγώ πιο κοντά.
Αν θες να με έχεις, θα χρειαστεί να το δείξεις.
Όχι με μεγάλα λόγια. Με παρουσία. Με πράξεις. Με σταθερότητα.
Όχι σήμερα όλα κι αύριο τίποτα. Όχι πλησιάσματα με ημερομηνία λήξης.
Δεν παίζω άλλο κρυφτό.
Δεν θα ψάχνω τα ίχνη σου σε stories και χαμένες συνομιλίες.
Δεν θα ερμηνεύω σιωπές και μισές κουβέντες.
Θες να με διεκδικήσεις ή να παίξουμε κρυφτό;
Γιατί εγώ, αν δεν με ψάξεις όπως ψάχνεις την ανάσα σου όταν σου λείπει,
αν δεν με θελήσεις όπως θέλεις κάτι που σε καίει,
τότε καλύτερα να μην ξεκινήσεις καθόλου.
Γιατί δεν είμαι εδώ για παιχνίδια.
Είμαι εδώ για κάτι που κρατάει. Που αντέχει. Που αξίζει.
