Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου
Κι αν πόνεσες κι αν απελπίστηκες, αν πικράθηκες τόσο που πίστεψες πως δε θα περάσει ποτέ, λάθος έκανες.
Ο ήλιος θα βγαίνει πάντα μετά την καταιγίδα. Τα σύννεφα δε μένουν ποτέ για πάντα. Η ζωή θα κάνει πάντα τον κύκλο της αδιάκοπα, μετά τον χειμώνα θα έρχεται πάντα η άνοιξη.
Λάθος έκανες και τότε που πίστευες πως μετά από εκείνον δε θα βρεθεί κανείς άλλος να σε κάνει να χαμογελάσεις.
Όταν η μοναξιά γίνεται από επιλογή, εκεί που άρχισες να την αγαπάς, μαζί και τον εαυτό σου, εκεί ακριβώς είναι που η ζωή θα σου στείλει ένα πελώριο χαμόγελο μόνο για σένα.
Γιατί αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου, αν δεν μάθεις να τον φροντίζεις, δε θα μάθεις να το κάνεις ποτέ για κανέναν.
Το σημείο μηδέν για σένα είναι ακριβώς εκεί που απελπίστηκες περισσότερο από ποτέ και πήρες απόφαση να αφήσεις πίσω σου όλες τις άσχημες στιγμές και να φτιάξεις νέες όμορφες. Εσύ με τον εαυτό σου και μετά με τους γύρω σου.
Όλη σου η κούραση φεύγει αργά όπως ήρθε.
Μέρα με τη μέρα, απλά γιατί έπρεπε να κάνει τον κύκλο του ένα κεφάλαιο της ζωής σου.
Εσύ αποφασίζεις πότε θα το κλείσεις και θα βρείς τη δύναμη να ξεκινήσεις ένα νέο πιο όμορφο, με τη σοφία από την εμπειρία του προηγούμενου.
Να μην ξεχάσεις μόνο όσους ήταν εκεί και περίμεναν υπομονετικά να τα βρεις με τον εαυτό σου. Εκείνους τους φίλους που σου έδωσαν τον χρόνο και τον χώρο να ανασυνταχθείς και να επιστρέψεις δυνατότερος.
