Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης
Δεν έχω διάθεση για δοκιμές. Δεν ψάχνω κάποιον να περάσουμε καλά μέχρι να βαρεθούμε. Δεν θέλω μισές παρουσίες, ούτε σχέσεις που κρατιούνται από ανασφάλεια. Αν μπεις στη ζωή μου, μπαίνεις ολόκληρη.
Ο έρωτας δεν είναι χώρος για στρατηγικές. Δεν είναι χώρος για να μετράς πλεονεκτήματα, να κρατάς εναλλακτικές, να δοκιμάζεις μέχρι να εμφανιστεί κάτι καλύτερο. Αν σκέφτεσαι έτσι, δεν είμαστε στο ίδιο σημείο.
Εγώ δεν ξέρω να αγαπάω με ασφάλεια. Ξέρω να αγαπάω με απόφαση.
Μαζί σημαίνει να διαλέγουμε ο ένας τον άλλον όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Να μην ψάχνουμε έξοδο στην πρώτη ένταση. Να μην κρατάμε κρυφές πόρτες ανοιχτές. Να μην αφήνουμε το “βλέπουμε” να αιωρείται πάνω από το κεφάλι μας.
Ή μπαίνεις και παίζεις για να κρατήσεις. Ή μένεις απ’ έξω και παρακολουθείς.
Δεν σε θέλω αν είσαι εδώ για να δεις πώς θα πάει. Σε θέλω αν είσαι εδώ για να το κάνουμε να πάει. Υπάρχει διαφορά. Η πρώτη στάση είναι άμυνα. Η δεύτερη είναι ευθύνη.
Δεν με τρομάζει η σύγκρουση. Με τρομάζει η αδιαφορία. Δεν με φοβίζει η ένταση. Με φοβίζει η ουδετερότητα. Αν είμαστε μαζί, θα έχουμε στιγμές που θα δοκιμαστούμε. Δεν ζητάω τελειότητα. Ζητάω δέσμευση.
Και η δέσμευση δεν είναι ρομαντική λέξη. Είναι στάση. Είναι να ξέρεις ότι αυτό που έχεις απέναντί σου δεν είναι επιλογή μέχρι νεωτέρας. Είναι επιλογή συνειδητή.
Αν θες να παίξεις, βρες άλλο γήπεδο. Εκεί που οι κανόνες αλλάζουν ανάλογα με τη διάθεση. Εκεί που κανείς δεν χάνει πραγματικά γιατί κανείς δεν επενδύει.
Εδώ όμως δεν μιλάω για παιχνίδι. Μιλάω για μαζί. Και για μένα, το μαζί δεν έχει γκρίζες ζώνες.
Ή μαζί. Ή τίποτα.
