Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οι ζωές μας έχουν ανάγκη από μαγεία. Ως ατόφιο ονειροπόλο άτομο από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, μπορώ με βεβαιότητα πια να πω, πως κανένα κακό δεν έχει προκύψει στη ζωή μου, λόγω της συνειδητής μου επιλογής να προσπαθώ να βλέπω το μαγικό που κρύβουν μέσα τους όλα τα πράγματα, που εμείς τα καταδικάσαμε να φαίνονται μικρά ή ασήμαντα. Αντιθέτως, επωφελήθηκα από αυτά και, κυρίως, έζησα μοναδικές στιγμές!
Πιστεύω στη μαγεία, γιατί την έχω ανάγκη. Με κουράζει και με κάνει να βαριέμαι η καθημερινότητα και τι να την κάνω, άλλωστε, όταν όλα μπορούν να γίνουν ασύλληπτα όμορφα, όταν τα πασπαλίσεις με λίγη χρυσόσκονη παραπάνω;
Πιστεύω σε αυτήν, γιατί κρύβεται σε κάθε φιλί, σε κάθε άγγιγμα, σε κάθε πρώτη επαφή, που γεμίζει με ηλεκτρισμό το μυαλό και το σώμα σου.
Είναι αυτή που, μυρίζοντας ένα παλιό άρωμα, φέρνει στη σκέψη σου εικόνες από το παρελθόν, που θα ήθελες να μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, μόνο και μόνο για να τις ξαναζήσεις από την αρχή.
Πιστεύω στη μαγεία, κάθε φορά που σκέφτομαι τη γέννηση των παιδιών μου (και όχι μόνο), που ήρθαν σε αυτόν τον κόσμο γεμάτα αθωότητα, φορτωμένα με ελπίδα και όρεξη να ζήσουν, δυνατά και αληθινά.
Τη γνώρισα μέσα από την αγάπη, ακόμη και τις φορές που απογοητεύτηκα, που έκλαψα, που ένιωσα να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου (κυρίως τότε), που αγαπήθηκα, που έκανα τα μεγαλύτερα λάθη.. Ήταν όλα όμορφα χάρη σε αυτή και στην τεράστια δύναμή της.
Πιστεύω στη μαγεία, επειδή υπάρχουν οι φίλοι μου, που με αγαπούν παρά τα όποια ελαττώματά μου, που κάνουν τη ζωή μου πιο διασκεδαστική, είτε τους βλέπω μία στο τόσο, είτε τους συναντώ καθημερινά. Πιστεύω σε αυτήν, γιατί, όταν δεν είμαστε με τους ανθρώπους που αγαπάμε, μας λείπουν και ματώνει η καρδιά μας και μας κάνει να συνειδητοποιούμε πόσο ανάγκη έχουμε να ανήκουμε σε αυτούς που λαχταράμε.
Επιλέγω τη μαγεία, γιατί κάνει την καλοσύνη να μην υποτάσσεται στο μίσος, της δίνει φτερά να μεγαλουργήσει και εμάς λόγο να προσπαθούμε καθημερινά, ώστε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.
Πιστεύω στη μαγεία, γιατί δύο ξένοι άνθρωποι συναντιούνται τυχαία κάποια στιγμή στη ζωή τους, κλειδώνονται οι ματιές τους και διαγράφουν το δικό τους “για πάντα” μέσα στον κόσμο αυτό. Πιστεύω στη μαγεία, γιατί κάθε πρωί που ανοίγω τα μάτια μου το πρόσωπο που βλέπω απέναντί μου, είναι πολλά περισσότερα από ό,τι ονειρεύτηκα και με κάνει να χαμογελάω σε στιγμές που θα είχα καταρρεύσει.
Πιστεύω στην ύπαρξη της μαγείας, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν ποιήματα. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι χαρούμενοι. Γιατί υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι που ακόμη πιστεύουν, έχουν ελπίδα, είναι γενναιόδωροι, μοιράζονται τη ζωή τους και, αντί να χτίζουν εμπόδια, τα γεφυρώνουν.
Κι αν, παρ’όλα αυτά, σου φαίνεται δύσκολο να πιστέψεις κι εσύ στη μαγεία που υπάρχει γύρω σου, τότε απλά πρέπει να κάνεις λίγα βήματα για να πλησιάσεις κοντά της. Για δοκίμασε, το νιώθεις;
