Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου.
Βαριέμαι τα παιχνίδια. Όσο κι αν φαίνεται παράλογο, όταν έχεις δύο μικρά παιδιά μέσα στα πόδια σου, ο κόσμος των παιχνιδιών δεν κέντρισε ποτέ το ενδιαφέρον μου, ούτε όταν ήμουν εγώ μικρό παιδί. Και δεν εννοώ το παιχνίδι ως διαδικασία. Όχι, αυτό το απολάμβανα ως παιδί και το διασκεδάζω υπερβολικά τώρα που είμαι πια μαμά. Μιλάω για τα παιχνίδια αυτά καθαυτά. Δεν είμαι η μαμά που θα καθίσει με τις ώρες, παίζοντας με τις κούκλες ή τα playmobil. Δεν έχω μάθει να κεντρίζω το ενδιαφέρον τους με τους πρωτότυπους ρόλους στα κουκλοθέατρα. Έχω, ωστόσο, πλήρη συνείδηση της αποτυχίας μου σε αυτό το κομμάτι της γονικής μέριμνας.
Απλά δεν είμαι αυτή η μαμά. Παρ’όλα αυτά, γνωρίζοντας αυτή την αδυναμία μου, κατάλαβα πως είμαι πολλά άλλα.
Ήμουν μια νεαρή κοπέλα που επρόκειτο να γίνει μαμά, φοβισμένη και γεμάτη αγωνία για όλα όσα θα ακολουθούσαν, αλλά αποφασισμένη να σας φέρω σε αυτόν τον κόσμο και να σας αγαπώ όπως κανέναν άλλον. Όταν σας αντίκρισα για πρώτη φορά, κατάλαβα πως θα κρατάτε την καρδιά μου για πάντα, κι αυτή λες και μεγάλωνε για να σας τυλίξει μέσα της.
Ήμουν εκείνη η μαμά, που σας νανούριζε με δυνατό, σχεδόν εκκωφαντικό, αλλά και ρυθμικό σσσ.. σσσ.. μέσα στη νύχτα και αναπηδούσε από τρόμο, κάθε φορά που άκουγε την απόλυτη ησυχία στο παιδικό σας δωμάτιο.
Ήμουν και εξακολουθώ να είμαι η μαμά που στέκομαι για ώρες να αναλύω την μαύρη μελανιά στα μικροσκοπικά σας γόνατα και που φιλάω τις πληγές για να τις κάνω να περάσουν. Είμαι η μαμά που στη θέα και μόνο του εμβολίου, μπήγω τα νύχια στο δέρμα μου, αλλά το παίζω μοναδικά γενναία για να πάρω το δικό σας φόβο μακριά.
Είμαι η μαμά που αναστατώνει σε πέντε λεπτά ολόκληρη την κουζίνα, για να φτιάξει το φανταστικότερο κέικ σοκολάτας και τελικά σας δίνει σοκοφρέτες, γιατί το έκαψε στο ψήσιμο. Είμαι η μαμά που πακετάρει γεύματα κάθε πρωί, φροντίζει τα ρούχα σας και πλέκει με διαφορετικά σχέδια κάθε φορά τα μαλλιά σας.
Είμαι η μαμά που αγωνίζεται καθημερινά για να ολοκληρώσει τα πράγματα που πρέπει να γίνουν, έτσι ώστε να μπορείτε να έχετε μία κανονική ζωή. Αλλά είμαι και η μαμά που διαρκώς ξεχνάει πράγματα, ευτυχώς όχι τόσο σημαντικά.
Είμαι η μαμά που διαθέτει έναν δικό της ιδιαίτερο τρόπο να σας βοηθάει στις εργασίες σας, που μεταμορφώνεται σε καλή νεράιδα, όποτε το χρειάζεστε και στην αστεία κυρία Φιορούλα, που σας κάνει να γελάτε μέχρι δακρύων. Είμαι εκείνη η μαμά, που κάνει τα πιο ηλίθια αστεία και τραγουδάει στο παιδικό σας μικρόφωνο εντελώς παράφωνα, μόνο για να δει τα δικά σας χαμόγελα. Είμαι η μαμά που δε θα ανταλλάξει ποτέ αυτά τα χαμόγελα για ολόκληρο τον κόσμο.
Είμαι η μαμά που μένει ξύπνια τις νύχτες ανησυχώντας για σένα, που κατακλύζεται πολύ εύκολα από συναισθήματα, που πρέπει να κρυφτεί, όταν τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα γα να τ’ αντέξει, που επιθυμεί να μπορεί να φυλάξει όλες τις αγκαλιές σας και τα σ’αγαπώ και να τα επαναφέρει, όταν θα έρθουν μέρες που δε θα έχουν τόσο συχνές αγκαλιές.
Είμαι η μαμά που προσπαθεί να είναι ο γονέας που σας αξίζει, ακόμη κι όταν δεν είμαι αυτή που θα θέλατε.
Είμαι η μαμά που σας αγαπά πολύ περισσότερο από όσο θα μπορούσα να σας εξηγήσω και η μαμά που προσπαθεί τόσο σκληρά να σας δείξει ακριβώς αυτό.
