Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Οταν χαράζει στο Αιγαίο, ο νους ηρεμεί και τρέχει σε ανθρώπους και πράγματα που λείπουν.
Αν με ηρεμεί κάτι μετά τη θάλασσα είναι το γέλιο και το βλέμμα σου.
Είναι που η φωνή σου και ο τρόπος που κάθε φορά μου μιλάς γαληνευουν και τις πιο άσχημες φουρτούνες μου.
Είναι που μπορώ να σου πω λίγα και να καταλάβει ς πολλά.
Είναι που δίχως δεύτερες σκέψεις μπορώ να σου πω τα παντα
Είναι που όταν σε χρειάζομαι είσαι πάντα εκεί .
Είναι που πάντα θα μου βρεις μονοπάτι για να περπατησω
Είναι που το “κοριτσάκι μου ” κάθε φορά με τον τρόπο που το λες και γκρεμίζει μεμιάς όλα τα αρνητικά του κόσμου
Είναι που αν είχα τρεις ευχές η μία σίγουρα θα ηταν να είσαι πάντα κοντά μου.
Πάντα…
