Γράφει η Μαρίνα Κρητικού
Αναβλητικότητα, καθυστερήσεις άσκοπες που οδηγούν στο να αργείς να κάνεις ή/και να μην κάνεις διάφορα πράγματα που θα ήθελες να κάνεις. Θα ήθελες όμως όντως να τα κάνεις ή έτσι πίστευες μέχρι τώρα; Πολλές φορές όνειρα, θέλω ή ανάγκες άλλων τα υιοθετούμε ως δικά μας και προσπαθούμε μάταια τις περισσότερες φορές να τα καταφέρουμε. Συνήθως οι όποιες απόπειρες που κάνουμε πέφτουν στο κενό και εμείς δεν καταλαβαίνουμε τι πάει στραβά.
Αν κάτσουμε και αναλογιστούμε τι από αυτά που προσπαθήσαμε να κάνουμε τα θέλαμε πραγματικά, ίσως διαπιστώσουμε ότι μάλλον αφορούσαν θέλω και ανάγκες άλλων ατόμων, τις οποίες υιοθετήσαμε ως δικές μας και αναλάβαμε το χρέος να τα διεκπεραιώσουμε. Αντίθετα, προσπάθειες που ήταν αποτελεσματικές, σχετίζονται με πράγματα που αγαπάμε πολύ. Ό,τι αγαπάμε γίνεται το κίνητρο μας. Ένα κίνητρο ισχυρό, εσωτερικό και με διάρκεια στο χρόνο.
Δεν έχουμε ανάγκη από εξωτερικούς παράγοντες για να μας κινητοποιήσουν προς το στόχο μας, ούτε το αποτέλεσμα και η επιτυχία του στόχου είναι συνυφασμένα με κάποιο άλλο πρόσωπο, το οποίο θα ευχαριστηθεί ή θα δυσαρεστηθεί από το αποτέλεσμα. Αντίθετα, επειδή ακριβώς πρόκειται για κάτι που αγαπάμε πολύ, δινόμαστε με όλη μας την ψυχή σε αυτό. Τροποποιούμε το πρόγραμμα μας και οργανωνόμαστε γύρω από αυτόν τον στόχο, ώστε να δουλέψουμε όλους τους παράγοντες που θα μας βοηθήσουν να το πετύχουμε.
Η συνταγή της “επιτυχίας” είναι η αγάπη για αυτό που κάνουμε. Αν αγαπάς αυτό που κάνεις έχεις ισχυρό εσωτερικό κίνητρο, το οποίο δεν χάνει ποτέ την αξία του γιατί προέρχεται από μέσα σου και είναι πηγαίο. Είναι κάτι δικό σου, το οποίο αν επιτευχθεί θα χαρίσει σε εσένα την ικανοποίηση και την ευχαρίστηση ότι ένας στόχος δικός σου πήρε σάρκα και οστά. Γιατί όταν πραγματικά αγαπάς αυτό που κάνεις, το κάνεις με σεβασμό και αφοσίωση, αλλά και προσπαθείς να το εξελίξεις. Ο ίδιος ο στόχος σου δίνει δύναμη να συνεχίσεις, καθώς μέσα από αυτόν νιώθεις μια πληρότητα εσωτερική. Είναι το δημιούργημα σου και το πλάθεις όπως το είχες φανταστεί, ακριβώς όπως κάνει ένας ζωγράφος ή ένας γλύπτης με το έργο του.
Το ίδιο δημιουργικός νιώθεις κι εσύ και το κάθε βήμα που κατακτάς, σου δίνει τη δύναμη και το κίνητρο να συνεχίσεις για το επόμενο. Συνεπώς, ό,τι δεν σε κινητοποιεί, ίσως τελικά να μην ανταποκρίνεται και να μην αφορά δικές σου ανάγκες και θέλω. Η ερώτηση κλειδί που είναι σημαντικό να κάνουμε στον εαυτό μας πριν ξεκινήσουμε να δουλεύουμε προς έναν στόχο είναι: ” Είναι κάτι που πραγματικά αγαπώ και θέλω; Με κινητοποιεί αρκετά, ώστε να αφοσιωθώ σε αυτό ή περιμένω μια εξωτερική ανταμοιβή για να συνεχίσω;” Μόνο τότε δεν θα αποπροσανατολιζόμαστε από τις δικές μας ανάγκες. Ας έχουμε την δύναμη αν αναγνωρίσουμε κάτι τέτοιο, ας αρνηθούμε να το ξεκινήσουμε, αναλογιζόμενοι τι πραγματικά είναι δικό μας.
