Γράφει η Δέσποινα Τσαγκαράκη
Σαν την θάλασσα και εσύ!
Ήρεμη, γαλήνια, μεθυστικη και ταυτόχρονα τόσο χαώδης!
Σε γνωρίσα μέσα σε φουρτούνα..
Μαγεύτηκα με τα χάδια και τα φιλιά σου!
Το άρωμα μου αλμυρό.
Η έλξη των κορμιών μας αναγκαία σε κάθε κοίταγμα μας..
Έρωτας με την τρίτη ματιά μου είπες..
Έπρεπε να με κατακτήσεις άλλωστε.
Όπως λένε ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται..
Τα κατάφερες καπετάνιε!
ΜΕ εγκλώβισε στα λόγια του!
Στις υποσχέσεις του.
Μα όλα τα ωραία μου είπες αν τα πιέζεις δεν αντέχουν!
Έτσι λοιπόν η θάλασσά μου αγρίεψε και χάθηκε μακρυά.
Και τα κύματα της έσπασαν κάθε τι που είχε χτιστεί στην άμμο!
Ποιός άραγε χτίζει στην άμμο;
“Όλος ο κόσμος θάλασσα και εσύ είσαι το ακρογιάλι…”
Καλλέργης
Το δικό μου ακρογιάλι!
