Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη.
Μου λες χωρίζουμε και φεύγεις.
Πού πας; Δεν τελειώνουν ετσι οι σχέσεις, δεν τελειώνουν ετσι οι ανθρώποι μεταξύ τους!
Γιατι εγκαταλείπεις και φεύγεις απο εμας ετσι απλα κι εύκολα;
Γιατι δεν μένεις να παλέψεις να τα λύσουμε ολα, και τα στραβά μας και τα ανάποδα.
Σε ολα θα βρούμε λύση, θα το δεις! Αρκει να το θελεις!
Γιατι οταν θελεις βρίσκεις τρόπους, οταν δεν θελεις βρίσκεις αφορμές.
Κι εσυ προφανώς δεν θες! Αφορμή έψαχνες για να φύγεις! Κι εγω η χαζη στην εδωσα! Επρεπε να ειναι ολα αλλιώς!
Επρεπε να ειχα καταλαβει ποσο δούλευες μεσα σου τη φυγή σου! Αλλα πίστεψα στη δύναμη της αγάπης και της συνήθειας μας! Βλακείες!
Εσενα τιποτα δεν σε κρατάει στο μαζι μας!
Προχωράς αγέρωχος και καμαρώνεις!βλεπεις σταμάτησες να κουβαλάς στις πλάτες σου το βάρος της αγάπης μου! και ηρεμησες! Και τα βήματα σου έγιναν πιο μεγάλα για να μπορεις να φύγεις πιο γρήγορα! Και η καρδια σου ακομα πιο μικρη για να μην χωράει τιποτα,ουτε καν εσενα!
Αδιαφορία θα μου πεις! για εμας! για εμενα που ορκίζοσουν πως αγαπας!
Και τωρα; Τι εχω να περιμενω εγω; Τι εχω να προσμένω;
Κοιτώ τον ίσκιο σου μονάχα καθώς φεύγεις κι ακούω τα βήματα σου καθώς απομακρύνεσαι!
Βλεπεις εχω σκυφτό το κεφάλι για να μην αναγκαστώ να σε δω να γελάς καθώς φεύγεις και μας διαλυεις! Εχω σκυφτό το κεφάλι γιατι με βαραίνουν οι σκέψεις και οι αναμνήσεις μας! Εγω να μένω εδω εσυ πλεον να πας στο άλλου!
Σε ενα άλλου που δεν θα υπάρχω εγω! Που καποια στιγμη θα υπάρξει καποια αλλη σε αυτο και θα μοιράζεστε τις στιγμές σας!
Και δεν θα σε νοιάζουν οι αναμνήσεις μας γιατι θα δημιουργήσεις μαζι της νέες!θα μοιάζουν ολα τοτε καλυτερα στο κεφάλι σου! Μιας και για ολα μας τα προβλήματα οπως λες ευθύνομουν εγω!
Πήγαινε! Και να εισαι καλα!
LoveLetters
