Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη
Ποτέ δεν κατάλαβα το λόγο που γύρισες και τι ζητούσες να πάρεις πίσω.
Δεν άφησες και τίποτα για να πάρεις και εγώ σου έδωσα πολλά που δεν τα εκτίμησες.
Δεν έχει τίποτα πλέον εδώ και εγώ δεν είμαι διατεθειμένη να μοιραστώ κάτι μαζί σου.
Δεν σου ανήκει κάτι και δεν σου χρωστάω κάτι για να σου τω δώσω.
Ακόμα παλεύω να χωνέψω τα άχρηστα συναισθήματα που με τάισες.
Ακόμα παλεύω να επουλώσω τα τραύματα που μου δημιούργησες.
Φοβάμαι να πλησιάσω τα συναισθήματα γιατί νιώθω ότι δεν θα μου κάνουν το χατίρι να τα βιώσω. Μου πήρες ό,τι πιο όμορφο, το συναίσθημα, αφού πρώτα μου τα τάισες για καλό παραμύθι, οπότε μην γυρνάς πίσω γιατί μόνο κενό υπάρχει που εσύ το δημιούργησες και εγώ παλεύω να το διώξω.
Φύγε λοιπόν, φύγε και αυτή τη φορά κάντο και καλά!
