Γράφει η Αριάδνη.
“Όποιος αγαπάει, ζηλεύει” ακούω και διαβάζω εδώ και πολλά χρόνια τώρα και έφτασα στο σημείο να αναρωτιέμαι αν όντως αγάπησα στη ζωή μου!
Το λέει και το υποστηρίζει τόσος κόσμος που σκέφτομαι μήπως έχουν δίκιο, μήπως τελικά κάνω εγώ κάπου λάθος!
Ακούω φίλες και γνωστές να γκρινιάζουν όταν βγαίνει ο σύντροφός τους με τους φίλους του και απορώ, εκνευρίζοντάς τες η αλήθεια, γιατί χαλάνε τη ζαχαρένια τους;
Δηλαδή για να μου είναι πιστός ο άλλος πρέπει να τον κλείσω σε κλουβάκι;
Αν είναι έτσι δεν τον θέλω, δεν μου κάνει!
Εγώ θέλω να έχω εμπιστοσύνη στον σύντροφό μου κι αυτός σε μένα. Θέλω να πιστεύω στο καλό που έχει μέσα του ο άλλος κι όχι να τον αμφισβητώ και να τον υποπτεύομαι μονίμως.
Η ζωή βέβαια μου έμαθε, το χεράκι μου να μην το βάζω στη φωτιά για κανέναν, αλλά αδυνατώ να καταλάβω και σε τι ακριβώς θα με βοηθήσει το να φαντάζομαι τα απίστευτα κάθε φορά που ο αγαπημένος μου έχει σόλο έξοδο.
Στο κάτω-κάτω αν θέλει ο άλλος να κάνει την λαδιά του μπορεί οποιαδήποτε μέρα και ώρα που εγώ θα βρίσκομαι στη δουλειά ή για ψώνια ή στο κομμωτήριο.
Θα κάθομαι δηλαδή να τρώω την ψυχούλα μου ολημερίς και ολονυχτίς για το ενδεχόμενο που υπάρχει ο άλλος να με απατήσει?
Και μη βιαστείς να συμπεράνεις ότι για να μιλάω έτσι δεν αγάπησα όσο εσύ. Και ερωτεύτηκα και αγάπησα και έτρεμε το φυλλοκάρδι μου από φόβο μην τον χάσω.
Πάντα όμως έβρισκα καλύτερους τρόπους για να του δείχνω πόσο πολύτιμος είναι για μένα και όχι με γκρίνιες και υστερίες.
Θα μου πεις, άντρας είναι και οι πειρασμοί πολλοί εκεί έξω! Όσο περίεργο κι αν σου φανεί όμως, κι εγώ εκεί ακριβώς ποντάρω!
Γιατί ξέρω ότι ο Άντρας που αγαπάει και σέβεται τη γυναίκα του, δεν χρειάζεται αστυνόμευση για να της είναι πιστός.
Κι αν είναι πάλι από εκείνους που με δυο-τρία ποτάκια είναι πρόθυμοι να πηδήξουν ό,τι περπατάει, να με συγχωρεί η χάρη σου αλλά τότε δεν τον χρειάζομαι εγώ στη ζωή μου!
Δεν ξέρω αν είναι λάθος ο τρόπος που σκέφτομαι και τελικά αποφάσισα ότι δεν με νοιάζει κιόλας να μάθω.
Πιστεύω ότι η ζήλια είναι ένα άχρηστο συναίσθημα που μόνο ανησυχία και στεναχώρια έχει να μου προσφέρει, χωρίς να με πηγαίνει παρακάτω, χωρίς να με κάνει καλύτερο άνθρωπο!
Γι’αυτό κι εγώ της γυρίζω επιδεικτικά την πλάτη μου και δεν της χαρίζω ούτε ένα λεπτό από τον πολύτιμο χρόνο μου!
