Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης.
Μην το παλεύεις άλλο αδερφέ! Ό,τι ήταν να κάνεις το έκανες, αλλά τώρα πρέπει να το αποδεχτείς και να πας παρακάτω.
Ήθελε κάτι άλλο. Κάτι παραπάνω. Κάτι διαφορετικό.
Δεν μιλήσατε ποτέ την ίδια γλώσσα. Κι αν για λίγο καιρό αρκεί το πάθος και ο έρωτας, αν για λίγο καιρό αρκούν τα λίγα λόγια, τα πολλά φιλιά και οι ατελείωτες νύχτες πάθους και πόθου, έρχεται η στιγμή που το πάθος ηρεμεί.
Και τότε πρέπει κάτι να έχεις να πεις. Πρέπει ακόμα κι όταν δεν λες, η σιωπή να είναι οικεία, όχι αμήχανη.
Πρέπει να μπορούν να επικοινωνούν οι ματιές.
Δεν είναι περίπλοκα πλάσματα οι γυναίκες όπως λένε. Απλά είναι και με τον τρόπο τους μας δείχνουν πάντα αυτό που θέλουν.
Στον εγκέφαλό τους, μπορεί να γίνονται χίλιες διεργασίες, μα όλες καταλήγουν στο εξής απλό: Να είναι η προτεραιότητά σου. Να μην είναι σε τίποτα η δεύτερη επιλογή σου.
Και να σου πω κάτι ρε αδερφέ;
Τι να την κάνεις μια γυναίκα που ηθελημένα την βάζεις στην δεύτερη επιλογή; Τι να την κάνεις μια γυναίκα που δεν είναι η προτεραιότητά σου;
Μην κρατάς ανθρώπους από εγωισμό. Μην φυλακίζεις χαμόγελα από ματαιοδοξία.
Οι άνθρωποι είμαστε απλοί στις σχέσεις μας, όταν τολμάμε να είμαστε ξεκάθαροι.
Θέλω. Θες;
Μπορώ. Μπορείς;
Αντέχω. Αντέχεις;
