Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Ερωτεύτηκαν από τη πρώτη μάτια. Παγίδευσαν το παρελθόν τους και έζησαν το παρόν τους με τα μάτια ανοιχτά και τη καρδιά τους σφραγισμένη στην αγάπη που τους απλώθηκε μπροστά τους.
Ζούσαν με τα θέλω τους και όχι με τα πρέπει των άλλων. Αγαπήθηκαν για αυτό που ήταν και όχι για αυτό που θα ήθελαν οι άλλοι να είναι. Μιλούσαν για αυτά που αισθανόταν ακόμα και αν τους έλεγαν να σωπάσουν. Πουλούσαν τον ερωτά τους ακόμα και όταν ξάπλωναν στο κρεβάτι αγκαλιά. Διαφήμιζαν την ευτυχία τους δεξιά και αριστερά ακόμα και αν τους έλεγαν ότι πρέπει να τη κρατούν κρυφή.
Ζούσαν ο ένας για τον άλλον και οι δυο μαζί για έναν. Τραγουδούσαν τραγούδια όμορφα λίγο πριν τους πάρει ο ύπνος και χαμογελούσαν κάθε φορά που η φωνή τους έμπαινε η μια πάνω στην άλλη. Ακτινοβολούσαν ομορφιά. Τα μάτια τους έλαμπαν στο φως της μέρας και οι ανάσες τους μύριζαν καλοκαίρι ακόμα και αν ήταν χειμώνας βαρύς.
Φώλιαζαν σε κάθε γωνιά του σπιτιού και μιλούσαν με τις ώρες μέχρι που ξημέρωνε. Αγαπούσαν τον ήλιο, τη θάλασσα, το κρασί και ζωγράφιζαν τα θέλω τους μέχρι να γίνουν πραγματικότητα. Πίστευαν στο μαζί και όχι στο χωριά. Πίστευαν στην αλήθεια και όχι στο ψέμα. Πίστευαν στον έρωτα και στην αγάπη, όχι στο έτυχε και στο θα δούμε. Όργωναν τη ζωή τους και δε την άφηναν ποτέ στη μέση. Πίστεψαν στη μοίρα που τους ένωσε και στο κάρμα που τους έφερε κοντά. Ένωσαν τα κορμιά τους και πήρανε φωτιά. Ένωσαν τις στιγμές τους και έγιναν ανεξίτηλες στο χρόνο. Ένωσαν τις ψυχές τους και έγιναν πουλιά στον αέρα. Ένωσαν τα γράμματα του όνομα τους και σχηματίστηκε ολόκληρη η αλφαβήτα.
Συναντήθηκαν για να αγαπηθούν. Συναντήθηκαν για να ερωτευτούν. Συναντήθηκαν για να κάνουν το κόσμο τους καλύτερο και τη ζωή να μοιάζει με παιχνίδι.
Συναντήθηκαν για να κάνουν ένα μαζί να αξίζει και δυο ανθρώπους να ελπίζουν.
