Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης.
Θα ακούσεις πολλές θεωρίες για τον έρωτα. Θα σου πουν για το “σωστό” και το “λάθος”, για όλα εκείνα που θα μπορούσες να κάνεις για να κρατήσει “για πάντα”. Θα βρεις και λίστες με διάφορα, “πώς να..”.
Πώς να τον κατακτήσεις, πώς να τον κρατήσεις, πώς να τον κάνεις δικό σου, πώς να..
Η αλήθεια είναι πως ο έρωτας δεν έχει ούτε οδηγίες χρήσης, ούτε εγχειρίδια, ούτε σωστά και λάθη.
Έχει μόνο μια συνθήκη! Το αμοιβαίο, στο εδώ και στο τώρα. Δεν μετράει το χθες, δεν υπολογίζει το αύριο. Δεν έχει “αν” και “όταν θα”. Δεν έχει χρονικούς περιορισμούς, καλούπια, όρους και ορισμούς.
Έχει μόνο μια στιγμή για να τον ζήσεις. Στο εδώ και στο τώρα.
Τον έρωτα, αν δεν τον ζεις στο παρόν, είναι προσδοκία, είναι απωθημένο, είναι πείσμα, είναι εγωισμός, είναι χίλια πράγματα, αλλά όχι έρωτας.
Ο έρωτας θέλει άγγιγμα, θέλει ματιές, θέλει ανάσες που κόβονται από την καύλα, θέλει λέξεις. Θέλει δυο, να τον ζουν, αμοιβαία!
Μην τον μπερδεύεις τον έρωτα με την καύλα και την ξεπέτα. Μην τον ανακατεύεις με τον εγωισμό και όλα εκείνα τα μικρά και ταπεινά. Είναι μεγαλείο ο έρωτας κι είναι ευλογία να τον ζήσεις με τον άνθρωπο σου!
Μόνο μην τον αφήνεις ποτέ για το “μετά”. Στο “μετά”, ξενερώνει, χάνεται και στο τέλος, ξεχνιέται.
