Γράφει η Κική Γ.
Σε θέλω, είσαι αυτό που ονειρευόμουν, κουμπώνουμε απόλυτα, είσαι το άλλο μου μισό…
Λόγια, λόγια και υποσχέσεις. Όλα σε χρόνους άχρωνους. Χτίζονται έρωτες-φαντάσματα, σχέσεις μιας βραδιάς, μιας εβδομάδας. Κανείς δεν ξέρει, κανείς δεν μπαίνει στη διαδικασία να σκεφτεί βαθιά. Το μόνο που υπάρχει στο μυαλό είναι: “Να περάσω καλά σήμερα, τώρα!”. Ένα “εγώ” παντού καρφωμένο στο κεφάλι των πολλών.
Ξεκινάς κάτι, το βαφτίζεις όπως θέλεις τέλος πάντων, και το μόνο που σε νοιάζει είναι ο “εαυτούλης” σου. Άνδρες, κάπου χάσατε την ουσία. Ο έρωτας στην πράξη θέλει δύο. Δεν γίνεται μέσα σε μια σχέση, σε μια ερωτική συνεύρεση, να περνά μόνο ο ένας καλά και να εισπράττει αυτό που ποθεί και τον τρελαίνει. Πρέπει, και είναι αναγκαίο, να τρελαίνονται και οι δύο. Να συμμετέχουν, και μέλημά τους να είναι ένα: να χαρίσει ο ένας στον άλλον ό,τι καλύτερο έχει μέσα του.
Συνήθως οι άνδρες είναι απαιτητικοί και επιπόλαιοι. Οι γυναίκες λειτουργούν με το συναίσθημα. Θέλουν τον καλό λόγο, το γλυκό φιλί, το χάδι, την αγκαλιά, το κανάκεμα. Θέλουν το χρόνο τους και θεωρούν την ερωτική πράξη “ιεροτελεστία”. Το “ψεκάστε, σκουπίστε” δεν τους ταιριάζει, ούτε τους αξίζει. Αντιθέτως, τις πληγώνει και τις ξενερώνει.
Ο καθένας, αδιαμφισβήτητα, πρέπει να βρει και να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές του άλλου, χωρίς να ειπωθούν λόγια. Τις ώρες αυτές μιλούν τα μάτια, τα βλέμματα, τα αγγίγματα, οι αισθήσεις, οι κραυγές. Όταν ζητάς κάτι, δεν έχει αξία. Η μαγεία είναι να το ψάξεις, να το επιδιώξεις, να το ανακαλύψεις μαγικά και να δημιουργήσεις την απόλυτη απόλαυση στο ταίρι σου.
Το πάθος, η έκρηξη συναισθημάτων, ο έρωτας έχουν ένα χρώμα. Βαθύ κόκκινο, και οι καρδιές σπάνε από ηδονή. Η απόλυτη σκηνή, η απόλυτη ένωση, η απόλυτη στιγμή. Το σημείο “G” είναι η αρχή και το τέλος. Εδώ σας θέλω!
